War and Peace: Game of the Napoleonic Wars

Το War and Peace: Game of the Napoleonic Wars είναι από εκείνα τα αχανή παιχνίδια που σε κοιτούν από το ράφι και σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν πρέπει πρώτα να πάρεις άδεια από τη δουλειά. Ευτυχώς έχει την ίδια λογική με το άλλο τέρας που παλεύω αυτό τον καιρό, το Atlantic Chase: The Kriegsmarine Against the Home Fleet 1939-1942: δεν σε πετάει κατευθείαν στο βαθύ τέλος, αλλά προσφέρει αρκετά εισαγωγικά σενάρια για να σε πάρει βήμα βήμα από το χέρι, πριν φτάσεις στο σκληρό κοντοσούβλι ζυγούρι/προβατίνα/ανανάς του πλήρους πολέμου. Ναι, πεινάω.

Ξεκινήσαμε με τον μόνιμο συνεργό μου στα hex & counter, τον Ιωάννη Πρόδρομο — ο οποίος βγήκε από την καραντίνα με ενισχυμένο ζάρι και ποσοστά νίκης, για να τα λέμε κι αυτά — από το πρώτο σενάριο, την εισβολή στην Ιταλία. Είναι μια άνετη και ενδιαφέρουσα είσοδος: αντί να ζητάει από την πρώτη παρτίδα να σηκώσεις όλο το βάρος του παιχνιδιού, σε βάζει σε μια συγκεκριμένη ιστορική κατάσταση και σε αφήνει να μάθεις μέσα από αυτήν.

Η αναμέτρηση είναι απολύτως ασύμμετρη, όπως αρμόζει στην περίοδο. Οι Γάλλοι μοιάζουν με Primaris Space Marines, ενώ οι Αυστριακοί προσπαθούν κυρίως να τους κάνουν να σκοντάψουν στα ίδια τους τα πτώματα, ώστε να κρατήσουν το Μιλάνο μέχρι τον χειμώνα. Υπάρχει χώρος για τις αποφάσεις στο πεδίο, αλλά και για εκείνες τις στιγμές όπου ένα forced march σε θυμίζει ότι το ζάρι δεν σέβεται ούτε τον Ναπολέοντα ούτε εσένα. Εμένα, πάντως, με δίκασε.

Καλή φάση συνολικά, και σίγουρα θα επανέλθουμε στα σενάρια του. Το grande campaign των 160 ωρών, βέβαια, ας μην κοροϊδευόμαστε: μάλλον δεν θα το παίξουμε ποτέ. Αλλά είναι παρήγορο να ξέρεις ότι υπάρχει εκεί, σαν ένα ναπολεόντειο βουνό που δεν χρειάζεται να ανέβεις όλο για να περάσεις καλά.