War Chest

Το War Chest ήταν για μένα το outsider χιτ της χρονιάς. Ένα abstract πολεμικό παιχνίδι area control που εμφανίστηκε από το πουθενά και απλώς κάνει πάρα πολλά σωστά: είναι άμεσο, διασκεδαστικό και έχει εκείνη τη σπάνια ποιότητα που σε κάνει να θέλεις αμέσως άλλη μία παρτίδα.

Στον πυρήνα του είναι ένα παιχνίδι ελέγχου περιοχών με πολεμική, αφηρημένη αίσθηση. Μου έδωσε την εντύπωση ενός πετυχημένου παντρέματος της ντάμας με το Maneuver: η λογική του είναι αρκετά καθαρή ώστε να την πιάσεις χωρίς κόπο, αλλά οι αποφάσεις του έχουν βάθος.

Η ροή του είναι πανεύκολη να διδαχθεί και πολύ δύσκολη να γίνει πραγματικά κτήμα σου. Παίζεις, προσπαθείς να ελέγξεις τον χώρο και να διαχειριστείς σωστά τις επιλογές σου απέναντι στον αντίπαλο ή, στο ομαδικό παιχνίδι, απέναντι στην άλλη πλευρά. Ως filler λειτουργεί εξαιρετικά ακριβώς επειδή δεν σε πνίγει με κανόνες, ενώ συνεχίζει να σε προκαλεί να παίξεις καλύτερα.

Το αποτέλεσμα είναι παιχνιδάρα και το συνιστώ ανεπιφύλακτα για κάθε συλλογή. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που αποδεικνύουν το προφανές, αλλά με τον καλύτερο τρόπο: δεν χρειάζεσαι περίπλοκο χάος για να περάσεις υπέροχα· χρειάζεσαι καθαρές ιδέες και ουσιαστικές αποφάσεις.

Updated session

Η αρχική μου εντύπωση δεν άλλαξε ως προς την ποιότητα του παιχνιδιού: το War Chest παραμένει εξαιρετικό. Άλλαξα όμως γνώμη για το player count. Αρχικά πίστευα ότι το 2 vs 2 έπαιζε το ίδιο καλά, ίσως και καλύτερα, από το κλασικό δίπλο. Τελικά θεωρώ ότι το τετραπλό είναι λίγο χειρότερο και λίγο πιο βαρετό, οπότε προτιμώ καθαρά την εμπειρία των δύο παικτών.