Zapotec

Άλλη μία χρονιά, άλλη μία πυραμίδα: οι καθεδρικοί του 2022, προφανώς. Το Zapotec όμως δεν δίνει την πρόχειρη πρώτη εντύπωση ενός συγγενικού του τίτλου· είναι εμφανώς πιο δεμένο στον σχεδιασμό και στη ροή του. Κάθε παίκτης θέλει να γίνει ο σπουδαιότερος αρχιτέκτονας, χτίζοντας σπίτια και πυραμίδες και κυνηγώντας την εύνοια των θεών για πόντους.

Ο πυρήνας είναι οι 27 action cards, μοιρασμένες ανάμεσα στους παίκτες και στο κοινό offer. Σε κάθε γύρο παίζεται μία κάρτα, η οποία ορίζει ποια γραμμή ή στήλη του προσωπικού 3x3 grid θα παράγει, τη σειρά πρωτοβουλίας και, κυρίως, τι επιτρέπεται να χτιστεί και πού. Η αλληλεπίδραση δεν φωνάζει, αλλά υπάρχει στην επιλογή των καρτών και στη σειρά με την οποία θα αρπάξεις τις διαθέσιμες ευκαιρίες.

Η παρτίδα τελειώνει ύστερα από μόλις πέντε κάρτες ανά παίκτη, όμως οι πόροι πολλαπλασιάζονται τόσο γρήγορα ώστε οι τελευταίοι γύροι έχουν πολύ περισσότερη ουσία από τους πρώτους. Οι αποφάσεις είναι όντως σκληρές και, όταν όλοι μείνουν στο παιχνίδι, το τελικό σκορ είναι κοντινό. Εκεί μπαίνει η μικρή αγκάθινη λεπτομέρεια: ως τον τρίτο γύρο υπάρχει συχνά μια πολύ συγκεκριμένη σωστή πορεία — σπίτια στην ίδια γραμμή ή στήλη, παραγωγή gold, κάλυψη όλων των πόρων — και ένα λάθος ή ένα άβολο μοίρασμα καρτών, ιδίως με τις γρήγορες κάρτες που δίνουν λιγότερα, μπορεί να σε αφήσει θεατή. Υπέροχα συμπαγές σύστημα. Κρίμα που ξέρει τόσο νωρίς ποιον θέλει να αφήσει πίσω.

Η σύντομη διάρκειά του το σώζει από το να γίνει αγγαρεία: το στήνεις ξανά αμέσως και δοκιμάζεις να μην χάσεις το τρένο αυτή τη φορά. Σε απόλαυση, χρόνο και ευχάριστο κάψιμο εγκεφάλου στέκεται δίπλα στο Furnace, παρότι οι μηχανισμοί τους δεν έχουν συγγένεια. Το Zapotec προτείνεται, αλλά η επαναληψιμότητά του μένει μια επιφύλαξη που δεν εξαφανίζεται με μια ακόμη πυραμίδα.