1822CA

Μήνας που ανοίγει με τραινάκι είναι καλός μήνας, και το 1822CA φρόντισε να το επιβεβαιώσει με τον πιο απαιτητικό τρόπο. Είναι βαρύ παιχνίδι, με επιπλέον ιδιαιτερότητες σε σχέση με το 1822, αλλά μου άρεσε πάρα πολύ.

Η καρδιά της εμπειρίας, τουλάχιστον όπως την ένιωσα, είναι οι πλειστηριασμοί. Αν σου αρέσει να παρακολουθείς τι διεκδικούν οι άλλοι, να ζυγίζεις τις επιλογές σου και να μπαίνεις στη διαδικασία της προσφοράς, εδώ θα περάσεις καλά. Η αλληλεπίδραση δεν είναι διακοσμητική: οι αποφάσεις των άλλων στο τραπέζι επηρεάζουν άμεσα το τι μένει διαθέσιμο και τι αξίζει να κυνηγήσεις.

Όμως το 1822CA δεν μοιάζει να προσφέρεται για χαλαρή πρώτη επαφή. Η ροή του απαιτεί να έχεις ήδη μια βάση από το 1822, γιατί οι καναδικές ιδιαιτερότητες προσθέτουν πολυπλοκότητα αντί να λειτουργούν σαν απλή παραλλαγή. Δεν είναι το παιχνίδι που ανοίγεις, εξηγείς στα γρήγορα και βλέπεις πού θα βγει· θέλει παρέα πρόθυμη να ασχοληθεί και να παρακολουθεί προσεκτικά όσα συμβαίνουν.

Αν δεν γουστάρεις πλειστηριασμούς, η πιο τίμια απάντηση είναι «έχω βαφτίσια» — όπως έκανε και γνωστό μέλος της παρέας, διάσημο για την αγάπη του στο κίτρινο και για τη λεγεώνα που διασύρθηκε στο Horus Heresy. Αν όμως είσαι στο κατάλληλο κοινό, το 1822CA είναι εξαιρετικό. Απλώς θα πρότεινα πρώτα να έχεις παίξει 1822 και μετά να πιάσεις τις καναδικές Άλπεις.