Aldebaran Duel

Στις stealth Tuesdays της Γιάφκας, στο 5-7 μετά τη δουλειά, έχω καταλήξει να βγάζω συχνά το Aldebaran Duel στο τραπέζι. Είναι από εκείνα τα χορταστικά διπλάκια που παίζονται γρήγορα αλλά δεν νιώθεις ότι απλώς σκότωσες χρόνο. Και, ναι, με ψήνει και το ότι έρχεται από τον αγαπημένο σχεδιαστή των Πράγα, Μεσσίνα και Υποθαλάσσιων Πόλεων.

Στον πυρήνα του είναι ένα tableau builder με drafting. Σε κάθε γύρο κοιτάμε ένα κοινό offer και διαλέγουμε μέχρι δύο κάρτες. Έπειτα οι κάρτες αυτές είτε μπαίνουν στο tableau μας είτε καίγονται, ώστε να πληρώσουν άλλες κάρτες. Δεν υπάρχει κάτι επαναστατικό στην ιδέα, αλλά η οικονομία του «κρατάω αυτό ή το μετατρέπω σε πληρωμή;» κρατάει τις αποφάσεις σφιχτές.

Η αλληλεπίδραση έρχεται ακριβώς επειδή το offer είναι κοινό. Όσο αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τι κυνηγά ο άλλος, το drafting παύει να είναι ήσυχη προσωπική βελτιστοποίηση και γίνεται counter drafting: παίρνω κάτι όχι μόνο επειδή το θέλω, αλλά κι επειδή δεν θέλω να το πάρεις εσύ. Εκεί εμφανίζεται και το αρκετό βρισίδι, με τον σωστό τρόπο για ένα δίδυμο της ώρας.

Το Aldebaran Duel δεν είναι πρωτοποριακό, ούτε προσποιείται ότι είναι. Είναι όμως ωραίο, γρήγορο και αρκετά βαθύ όσο το ανακαλύπτεις: χορταστικό καράτε περίπου μιας ώρας, ιδανικό για να χωρέσει ανάμεσα στη δουλειά και στα υπόλοιπα της Τρίτης.