Burning Banners

Το Burning Banners είναι από εκείνα τα παιχνίδια που δεν πατάς τυφλά το κουμπί. Η Compass του χάρισε κανόνες που θέλουν πολύ διάβασμα, errata, προσοχή στο rules forum και κυρίως σωστό timing, ειδικά στα non-cantrip battle magic. Ο κανονισμός δεν είναι ακριβώς ο φίλος που σου εξηγεί ήρεμα τι συμβαίνει· στο πρώτο advanced game είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνουν λάθη. Και σε μερικά σημεία οι house rules μοιάζουν λιγότερο με πολυτέλεια και περισσότερο με καθαριότητα στο τραπέζι, όπως η ιδέα τα siege engines να αίρουν και την απαγόρευση απέναντι στα strikes, όχι μόνο το -1 defense bonus.

Μην το περάσετε για κλασικό hex & counter wargame: κάτω από τα εξάγωνα κρύβεται ένα light, ασύμμετρο roll & hit παιχνίδι, κάπου ανάμεσα στο Memoir '44 και το Black Rose Wars. Το σύστημα μάχης έχει την αμεσότητα του C&C, αλλά εδώ τα ζάρια πέφτουν με τους κουβάδες και το πατόζαρο δεν ντρέπεται καθόλου για τον εαυτό του. Αντίθετα, φτιάχνει εκείνες τις επικές στιγμές όπου όλοι σκύβουν πάνω από το πεδίο και ξαφνικά κάποιος ξαναγράφει την ιστορία με μία ρίψη.

Η ουσιαστική δουλειά είναι στη διαχείριση των ξορκιών και στη λύση του εκάστοτε σεναρίου, όχι σε κάποιο grand-strategy σχέδιο που θα λειτουργεί πάντα. Οι παρατάξεις είναι βαθιά θεματικές: τα Orks & Goblins έχουν από τα πιο ενδιαφέροντα horde mechanics που έχω συναντήσει, έστω κι αν ορισμένα σενάρια ίσως χρειάζονται το προτεινόμενο one-lair-per-turn φρένο για να μη λήξουν από ένα πολύ καλό ξεκίνημα, ενώ το Kingdom of the Night μπορεί να μοιάζει μεταξωτό βρακί, αλλά στα χέρια ενός ικανού σκοτεινού άρχοντα κάνει παπάδες. Όλα είναι scenario/campaign based, με σενάρια για κάθε player count και όχι free-for-all matched play· όμως η κατανομή συμμετοχής δεν είναι πάντοτε ίση. Στο Fire in the East για τέσσερις, οι Νάνοι και τα Orks ουσιαστικά πρωταγωνιστούν, με Vampires και Empire σε δεύτερους ρόλους, ενώ ένα μεγαλύτερο σενάριο με όλους παρόντες μπορεί να γίνει κανονικό μακελειό, με ανατροπές και κλάματα.

Θέλει σάλιο και υπομονή. Θέλει επίσης παρέα πρόθυμη να σταματήσει, να ελέγξει ένα timing και να συνεχίσει χωρίς να κάνει πως δεν είδε το πρόβλημα. Όταν το κάνετε, όμως, οι παρτίδες βγάζουν πολύ ωραία θεματική ένταση και δίνουν στους παίκτες αρκετά πράγματα για να κάνουν ο ένας στον άλλον.

Είναι diamond in the rough, αλλά χαίρομαι πολύ που υπάρχει: προσεγγίστε το ως spell management και scenario solving με πολεμική φαντασία, και θα σας ανταμείψει ήσυχα αλλά πολύ ουσιαστικά.