Κριτική
Conan
Το Conan έφερε τίμιο ζάρι, έναν overlord που χαίρεται να είναι σατανικός και μια παρέα πρόθυμη να φάει ξύλο. Είναι βραδιά μεγάλης, θορυβώδους περιπέτειας.
- Κυκλοφορία
- 2016
- Σχεδιαστής
- Frédéric Henry, Antoine Bauza, Pascal Bernard
- Εκδότης
- Monolith Board Games
- Παίκτες
- 2–5
- Διάρκεια
- 90 λεπτά
Το Conan δεν σε βάζει απλώς να παίξεις έναν βάρβαρο· σε βάζει να τον υπερασπιστείς με τον καρπό σου. Το ζάρι πέφτει βαρύ, η ένταση ανεβαίνει γρήγορα, και όταν ο απέναντι παίκτης μπαίνει στον ρόλο του overlord με το απαραίτητο «ΜΟΥΧΑΧΑΧΑ», ξέρεις πως δεν ήρθες για ήσυχη βραδιά.
Η παρτίδα στήνεται γύρω από ένα σενάριο: η ομάδα προσπαθεί να τα βγάλει πέρα, ενώ ο overlord είναι εκεί για να κάνει αυτή την προσπάθεια όσο πιο άβολη γίνεται. Η δράση πηγαινοέρχεται ανάμεσα στις δύο πλευρές και τα ζάρια δίνουν στις συγκρούσεις εκείνη την ωραία, τίμια αβεβαιότητα που σε κάνει να σκύβεις πάνω από το τραπέζι.
Δίνεις και παίρνεις από το μεγάλο καλαμάρι με πόδια — κυρίως παίρνεις — και η παρέα βρίσκει γρήγορα το σωστό της ύφος: φωνές, απειλές, γέλια και μια κοινή προσπάθεια να μη γίνει κανείς κρεατάκι.
TheCuttlefish
Δεν υπάρχει χώρος για διακριτικές κινήσεις όταν ο overlord σε κυνηγάει με τέτοιο κέφι. Δίνεις και παίρνεις από το μεγάλο καλαμάρι με πόδια — κυρίως παίρνεις — και η παρέα βρίσκει γρήγορα το σωστό της ύφος: φωνές, απειλές, γέλια και μια κοινή προσπάθεια να μη γίνει κανείς κρεατάκι. Ποιος είπε ότι ο πολιτισμός είναι απαραίτητος;
Αυτό είναι το Conan που θέλω: αντρίκιο σενάριο, κακός με όρεξη και παίκτες που μπαίνουν ολόκληροι στη φασαρία. Για μια εκδρομή ή για οποιαδήποτε βραδιά χρειάζεται λίγο ευγενικό βαρβαρισμό, είναι πλέον θεσμός.
Για μια εκδρομή ή για οποιαδήποτε βραδιά χρειάζεται λίγο ευγενικό βαρβαρισμό, είναι πλέον θεσμός.
TheCuttlefish
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
