Κριτική
Conan
Το Conan έγινε η σωστή, θορυβώδης τελετουργία εκδρομής: τίμιο ζάρι, σατανικός overlord και μια παρέα που πέρασε υπερβολικά καλά.
- Κυκλοφορία
- 2016
- Σχεδιαστής
- Frédéric Henry, Antoine Bauza, Pascal Bernard
- Εκδότης
- Monolith Board Games
- Παίκτες
- 2–5
- Διάρκεια
- 90 λεπτά
Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με γυμναστική καρπού και τίμιο ζάρι, δηλαδή με Conan όπως πρέπει. Μας έλειψε ο γνωστός Φοιτητής Στρατηγικής και το φλογερό του κρεσέντο, αλλά ο Άρης κάλυψε το κενό με απόλαυση ως σατανικός overlord: «ΜΟΥΧΑΧΑΧΑ ΚΡΕΑΤΑΚΙ!» είναι ακριβώς το επίπεδο θεάματος που θέλω από μια τέτοια βραδιά.
Το παιχνίδι της παρέας μας στήθηκε γύρω από ένα σενάριο που διάλεξε ο Άρης. Εκείνος ανέλαβε τον ρόλο του overlord, ενώ εμείς βρεθήκαμε απέναντί του, με το ζάρι να έχει τον πρώτο λόγο και τους καρπούς να δουλεύουν υπερωρίες.
Η αλληλεπίδραση ήταν άμεση και ζωηρή: δώσαμε και πήραμε από το μεγάλο καλαμάρι με πόδια, αν και, ας είμαστε ειλικρινείς, κυρίως πήραμε. Το σενάριο ήταν τίμιο και αντρίκιο, κι η μάχη με τον overlord έδωσε στην παρέα ακριβώς την ευκαιρία να μπει μέχρι τον λαιμό στην απόλαυση.
Για μένα ήταν μέγιστη εμπειρία, όχι επειδή έλειψε το ξύλο — κάθε άλλο — αλλά επειδή όλο το τραπέζι έβγαλε αυτή τη χορταστική, εκδρομική αίσθηση. Μια νύχτα με τον ευγενικό βάρβαρο είναι πλέον θεσμός σε κάθε εξόρμηση.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
