Cry Havoc

Μπήκα στο Cry Havoc με μια σύντομη κουβέντα για το balance, που αποδείχθηκε αισιόδοξη επιλογή. Οι Humans πήγαν στον παίκτη που συνήθως βρίσκεται μπροστά, οι Machines απέναντι, κι εγώ δοκίμασα για πρώτη φορά τους Pilgrims. Όλα έδειχναν έτοιμα για μια ωραία, άνιση αλλά συναρπαστική μάχη. Έτσι κάνουν συνήθως τα προβλήματα πριν αρχίσουν να δουλεύουν.

Κάθε φατρία κυνηγά τη νίκη με δικό της τρόπο, αξιοποιώντας διαφορετικές μονάδες και skills. Με τους Pilgrims μάζεψα γρήγορα πάνω από δέκα κρύσταλλα στο pool, ώστε να μετατρέπω τα skills μου σε πόντους· μια καθαρή, αποτελεσματική γραμμή παιχνιδιού, με την απαραίτητη πίεση να την κρατήσω ζωντανή.

Οι Machines έστησαν τη δική τους απάντηση με τα shredder drones, φτιάχνοντας έναν εντυπωσιακό κόμπο γεννοκτονίας. Το Cry Havoc σε βάζει να κοιτάς τις κινήσεις των άλλων και να αντιδράς στις απειλές τους, όχι απλώς να χτίζεις τον μικρό σου μηχανισμό. Μόνο που εδώ η πιο ουσιαστική αλληλεπίδραση ήταν να βλέπουμε τον Human να απομακρύνεται στον ορίζοντα.

Οι Humans κέρδισαν άνετα, με μεγάλο προβάδισμα, χάρη στα δύο skills που κράζει ήδη το μισό BGG. Είναι ισχυρά. Τόσο ισχυρά ώστε οι προσπάθειες των άλλων φατριών να μοιάζουν με πολύ προσεγμένη διακόσμηση γύρω από τη νίκη τους. Δεν θα του δώσω άλλη ευκαιρία ως παιχνίδι τριών παικτών.