Κριτική
Days of Ire: Budapest 1956
Στο Days of Ire: Budapest 1956, η τριμελής σύνθεση με δύο στασιαστές απέναντι σε έναν Ρώσσο βρίσκει την ένταση που του πρέπει. Η πρώτη μου επαφή ως διπλό ήταν καλή· έτσι ήταν σαφώς καλύτερο.
- Κυκλοφορία
- 2016
- Σχεδιαστής
- Katalin Nimmerfroh, Dávid Turczi, Mihály Vincze
- Εκδότης
- Mighty Boards, Cloud Island, Korona Games
- Παίκτες
- 1–4
- Διάρκεια
- 90 λεπτά
Το είχα γνωρίσει μόνο ως διπλό και μου είχε αρέσει. Στο τριπλό, όμως, με δύο στασιαστές και έναν Ρώσσο, το Days of Ire: Budapest 1956 άνοιξε κανονικά στο τραπέζι: περισσότεροι άνθρωποι, περισσότερη πίεση, περισσότερος χώρος για να συμβεί κάτι ανάμεσά σας.
Ο πυρήνας της παρτίδας, τουλάχιστον σε αυτή τη σύνθεση, είναι η άνιση κατανομή των ρόλων. Οι δύο στασιαστές βρίσκονται στην ίδια πλευρά, ενώ ο Ρώσσος παίζει μόνος· αυτό από μόνο του δίνει στο παιχνίδι μια καθαρή, άμεση γραμμή σύγκρουσης.
Δεν κάθεσαι να φτιάχνεις ήσυχα τον μικρό σου κόσμο.
TheCuttlefish
Η αλληλεπίδραση δεν είναι διακοσμητική. Με τρεις παίκτες, η αντιπαράθεση δύο εναντίον ενός κάνει κάθε κίνηση να αφορά κάποιον απέναντι, όχι απλώς το προσωπικό σου κομμάτι του παιχνιδιού. Δεν κάθεσαι να φτιάχνεις ήσυχα τον μικρό σου κόσμο. Πιέζεις, απαντάς και κοιτάς ποιος θα λυγίσει πρώτος.
Για μένα, αυτή είναι η φόρμουλα που το απογειώνει: δύο στασιαστές κι ένας Ρώσσος. Μου άρεσε ως διπλό· ως τριπλό το χάρηκα πολύ περισσότερο.
Μου άρεσε ως διπλό· ως τριπλό το χάρηκα πολύ περισσότερο.
TheCuttlefish
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.
