El Grande

Η ρετρολαγνική μας βραδιά συνεχίστηκε με το El Grande, και χάρηκα που επιτέλους έπιασα αυτόν τον «παππού» του area control. Οι κανόνες του είναι απλοί, όμως η παρτίδα δεν είναι καθόλου άδεια: κυλάει σούπερ και βγάζει εκείνη την τίμια, παλιάς κοπής ένταση που θέλω από ένα παιχνίδι διεκδίκησης περιοχών.

Στον πυρήνα του, προσπαθώ να χτίσω παρουσία στις περιοχές και να βγω μπροστά όταν έρχεται το scoring. Η ροή είναι καθαρή και εύκολη να την παρακολουθήσεις, χωρίς να χρειάζεται να παλεύω με πολύπλοκους κανόνες για να καταλάβω τι κάνω και γιατί το κάνω.

Η αλληλεπίδραση έρχεται φυσικά από τη μάχη για τον έλεγχο των περιοχών και από το πώς οι επιλογές των άλλων επηρεάζουν τη δική μου θέση στο επόμενο scoring. Εκεί όμως υπάρχει και το αγκάθι του runaway leader: αν κάποιος ξεφύγει κατά 15-20 πόντους από το πρώτο scoring, μπορεί να γίνει δύσκολο να τον φτάσεις. Με έμπειρο τραπέζι αυτό παλεύεται, αλλά στους πέντε μπορεί επίσης να φας παταγώδη ήττα απλώς επειδή «έβρεχε και ήταν Τρίτη», όχι επειδή έπαιξες ιδιαίτερα άσχημα.

Δεν δοκιμάσαμε τα expansions, αλλά ακούγονται πολύ γευστικά—ιδίως το intrigue variant, όπου επιλέγεις τις κάρτες σου και περιορίζεται η ραντομίλα. Παρά τα σημάδια της ηλικίας του, το El Grande μπήκε πολύ ψηλά στις επιλογές μου για πεντάδα, δίπλα σε ιερά τέρατα όπως τα Dominant Species και Imperial 2030. Για πρώτη επαφή, ήταν ένα ξεκάθαρο και πολύ θετικό ναι.