Europa Universalis: The Price of Power

Κάθε φορά που σκέφτομαι το Europa Universalis: The Price of Power, μου κολλάει στο κεφάλι το Hangman Jury των Aerosmith. Ίσως επειδή η σιωπηρή συμφωνία της παρέας μου να αναμετρηθεί με αυτό το τέρας μοιάζει ύποπτα με συνωμοσία: κάπου φοβάμαι ότι θα με λιντσάρουν για το κακό που τους έκανα προτείνοντάς το. Ευτυχώς έχω ομάδα που σηκώνει τέτοια πράγματα. Πρόκειται για το ταλαιπωρημένο Kickstarter, βασισμένο κυρίως στο αρκετά καμένο computer game και όχι στο παλιό επιτραπέζιο των 100+ ωρών. Καθυστέρησε όχι λόγω πανδημίας, εξωγήινων ή μεταφορικών, αλλά επειδή ο δημιουργός δεν ήταν ευχαριστημένος με την αρχική εκδοχή των κανόνων και το γύρισε πίσω για σοβαρό redesign.

Το αποτέλεσμα με εντυπωσίασε πραγματικά. Σε ένα παιχνίδι αυτού του scope —ας πούμε απλώς ότι το Here I Stand θα ήταν ένα μεσαίο σενάριό του— δεν γίνεται να μην υπάρχουν κανόνες για οικονομία, θρησκεία, εξερεύνηση και σύνθετη διπλωματία ανάμεσα σε 15-20 κρατίδια. Το εγχειρίδιο είναι πυκνό και βαρύ: 48 σελίδες καθαρών κανόνων, από τις οποίες πρέπει να κατέχεις καλά τις 20-30 για να παίξεις. Είναι ένα κλικ δυσκολότερο και βαρύτερο από Here I Stand και Virgin Queen, αλλά ό,τι διαβάζεις βγάζει νόημα και, το σπανιότερο σε αυτό το είδος, συχνά φαίνεται και ως πολύ σωστή σχεδιαστική επιλογή. Απλώς δεν πρόκειται να σου βγει με την πρώτη ανάγνωση — πιθανότατα ούτε με τη δεύτερη.

Χρειάζονται αναγνωριστικές πτήσεις, όχι μόνο για να αφομοιώσεις τους κανόνες, αλλά και για να καταλάβεις πώς λειτουργεί κάθε χώρα και πώς στήνεται η διπλωματία γύρω από τα ουδέτερα κρατίδια. Αυτή δεν είναι διακοσμητική· είναι απαραίτητο κομμάτι για να προκόψεις. Εμείς παίξαμε μόνο ένα δοκιμαστικό σενάριο δύο γύρων, αλλά είδαμε ήδη αρκετά: ξύλο από το καλημέρα, αποικίες και τη βάση για πολύ περισσότερο πολιτικό παιχνίδι. Τώρα ψάχνουμε την κατάλληλη Κυριακή για να επιστρέψουμε με καθαρό μυαλό και πραγματική όρεξη.

Έχοντας δει πολλά παιχνίδια του είδους, από GMT και αλλού, πιστεύω ότι το Europa Universalis παίρνει επάξια θέση στο βάθρο. Δίνει μια πολύ καλή γεύση monster game στο περίπου ένα δέκατο του χρόνου που συνήθως απαιτεί το είδος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το σόλο του φαίνεται εντυπωσιακό, με πολλαπλά bot decks. Απλώς καμμένο — με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.