Europa Universalis: The Price of Power

Το Europa Universalis: The Price of Power είναι από εκείνα τα κουτιά που, μόλις η παρέα δεχτεί να τα ανοίξει, γεννιέται η υποψία ότι κάποιος σχεδιάζει εκδίκηση. Βασίζεται περισσότερο στο καμένο computer game παρά στο παλιό επιτραπέζιο-μαραθώνιο των 100+ ωρών, αλλά δεν κάνει πως είναι ελαφρύ. Η μεγάλη καθυστέρηση της έκδοσης, όμως, δεν κρύφτηκε πίσω από δικαιολογίες: ο δημιουργός τράβηξε πίσω το αρχικό σύστημα επειδή δεν ήταν ευχαριστημένος και το ξανασχεδίασε. Καλά έκανε.

Εδώ χωράνε οικονομία, θρησκεία, εξερεύνηση και σύνθετη διπλωματία ανάμεσα σε 15-20 κρατίδια, άρα ναι, υπάρχει βαρύ manual 48 σελίδων καθαρών κανόνων. Περίπου οι μισές πρέπει να τις ξέρεις πραγματικά καλά πριν αρχίσεις να κινείς τα νήματα. Κι όμως, το βιβλίο κανόνων βγάζει νόημα — βαθμός: αυστηρό αλλά δίκαιο — και οι επιλογές του συστήματος μοιάζουν συνήθως σωστές, αντί να σε βάζουν να παλεύεις με το ίδιο το παιχνίδι.

Δεν θα το μάθεις σε μία παρτίδα. Θέλει αναγνωριστικές πτήσεις, ώστε να δεις πώς αναπνέει κάθε χώρα και, κυρίως, πώς στήνεται το διπλωματικό παιχνίδι με τα ουδέτερα κρατίδια. Εκεί θα μπλέξεις τους άλλους· συμμαχίες, συμφέροντα και η ανάγκη να μη μείνει κανείς απλός θεατής. Στη δοκιμαστική μας παρτίδα δύο γύρων, το ξύλο άρχισε αμέσως, εμφανίστηκαν αποικίες και όλοι καταλάβαμε ότι η επόμενη κίνηση δεν είναι ποτέ μόνο δική σου. Και μετά;

Δεν έχω ακόμη αρκετές παρτίδες για να μιλήσω με βεβαιότητα για κάθε γωνία του, αλλά η πρώτη εντύπωση είναι εξαιρετικά δυνατή. Αν σταθεί έτσι και στις κανονικές αναμετρήσεις, αξίζει θέση στο βάθρο των μεγάλων ιστορικών παιχνιδιών: δίνει τη γεύση ενός monster game περίπου στο ένα δέκατο του χρόνου. Και το σόλο, με πολλαπλές τράπουλες bot, φαίνεται τόσο φιλόδοξο όσο υπόσχεται το θέμα του. Ήσυχα, τρομακτικά εξαιρετικό.