Evenfall

Μου άρεσε το περίεργο πάντρεμα των ιδεών του: μαγισσούλες, ξόρκια, worker placement, set collection και μια μικρή δόση engine building για να δένει το σύνολο. Στο τραπέζι παίζει όμορφα και, σε τρεις παίκτες —που είναι και η προτεινόμενη σύνθεση— βρήκα ότι έχει αρκετή σκέψη χωρίς να χάνει τον ρυθμό του. Με τέσσερις, φοβάμαι ότι το downtime μπορεί να παραγίνει.

Ο βασικός κορμός είναι worker placement και set collection, με τα ξόρκια και τις επιλογές που χτίζεις να δίνουν αυτή την ελαφριά αίσθηση engine building. Δεν είναι ένα παιχνίδι που απλώς εκτελείς μηχανικά: έχει αποφάσεις και θέλει να παρακολουθείς πώς εξελίσσονται οι διαθέσιμες επιλογές σου.

Η αλληλεπίδραση φαίνεται κυρίως μέσα από τα council members και από το αν το τραπέζι μπορεί να απαντήσει σε κάποιον που ξεκινά με ισχυρό πλεονέκτημα. Εκεί όμως κόλλησα: οι council members είναι δυνατοί, αλλά δεν μοιάζουν ισοδύναμοι, και ένα καλό αρχικό draw μπορεί να σπρώξει αρκετά έναν παίκτη μπροστά. Μπορεί κανείς να πει ότι το τραπέζι αυτορρυθμίζεται, αλλά δεν μου φάνηκε ότι το παιχνίδι κάνει το αντίπαλο παιχνίδι ή το «καράτε» αρκετά προφανές ώστε να βασίζεται άνετα σε αυτό.

Τελικά, δεν θα το έλεγα αποτυχία. Είναι ένα ευχάριστο παιχνίδι με ιδέες και σκέψη, αλλά δεν με συγκλόνισε και το περίμενα πιο ισορροπημένο. Αν ψάχνω αυτό το θέμα, νομίζω πως υπάρχουν καλύτερες επιλογές εκεί έξω, όπως το Septima.