Factory 42

Μετά το φιάσκο του Grey Emminence και την άρνηση του σχεδιαστή ότι είχε πυροβολήσει το παιχνίδι του στο πόδι, κάθε αγορά δικού του τίτλου κουβαλάει ένα ρίσκο. Εδώ όμως με κέρδισε αμέσως το θέμα: ένα φιλόδοξο worker placement στο σοβιετικό Underdark, με νάνους να δουλεύουν ασταμάτητα για κυβερνητικές παραγγελίες και να ξεκλέβουν παράλληλα λίγα VP φτιάχνοντας παράνομα προϊόντα για elven capitalists. Μόνο και μόνο για την ευκαιρία να τρολάρω μαρξιστές φίλους, αυτό έφυγε από το ράφι και αφομοιώθηκε στο hoard.

Στον πυρήνα του, το Factory 42 είναι ένα πολύ καλό, thinky και ανταγωνιστικό worker placement. Τα πιόνια μου μπορούν να σταλούν είτε ως εργάτες, για να εκτελέσουν ενέργειες, είτε ως κομισσάριοι, που δεν κάνουν οι ίδιοι ενέργεια αλλά αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί μια θέση. Αυτή η διπλή χρήση κάνει την τοποθέτηση εργατών κάτι περισσότερο από απλή κατάληψη χώρου: δεν κοιτάζω μόνο τι θέλω να πάρω, αλλά και πώς μπορώ να στραβώσω ή να αναδιατάξω τις επιλογές των άλλων.

Κάθε γύρο, οι εργάτες που στέλνουν όλοι οι παίκτες για να εξαργυρώσουν κουπόνια δημιουργούν ένα κοινό pool υλικών. Αυτά πέφτουν στον «Πύργο της Γραφειοκρατίας», ένα dice tower που κρατάει μέρος τους μέσα του, άρα τα διαθέσιμα υλικά δεν είναι ποτέ δεδομένα. Έπειτα φορτώνονται σε βαγόνια και φεύγουν για τα ιδιωτικά εργοστάσια των παικτών, όπου γίνεται η παραγωγή. Αυτό το κομμάτι είναι σούπερ: άλλος φορτώνει βαγόνια, άλλος τα στέλνει, και η αλληλεξάρτηση γεννά ένα τίμιο αλαλούμ, πολύ κάψιμο και αρκετό μίσος.

Δυστυχώς, ακριβώς όταν το παιχνίδι πρέπει να σε αφήσει να απολαύσεις αυτή τη μηχανή παραγωγής, η ίδια η παραγωγή του σε εξοντώνει. Υπάρχουν δώδεκα υλικά σε κακοβαμμένα κυβάκια, που πρέπει να ταιριάξουν με κακοτυπωμένες κάρτες· βρεθήκαμε πέντε μαντράχαλοι να κοιτάμε επί δέκα λεπτά τι χρειάζεται για μεντεσέδες. Fail. Το κόψαμε στη μέση, όχι επειδή το παιχνίδι ήταν κακό, αλλά επειδή η ταλαιπωρία μας είχε αδειάσει. Παρ’ όλα αυτά, θέλω να ξαναφτιάξω τις κάρτες παραγωγής ως play aid με γράμματα αντί για σύμβολα και να το παίξω ολοκληρωμένο, γιατί κατά τα άλλα η εμπειρία τσεκάρει όλα τα σωστά κουτάκια. Ευτυχώς, για το τέλος της βραδιάς είχαμε προγραμματίσει κάτι κλασικό, με μια στροφή λεμονιού.