Feudum

Μετά την απογοήτευση του Grim Darkness of the Future, το Feudum ήταν μια επιστροφή στο κάψιμο και την ψυχεδέλεια που χρειαζόμουν. Είναι από εκείνα τα βαριά euro που έχουν όλα τα στοιχεία που ψάχνω, χωρίς να με αφήνουν να κοιτάω το ταβάνι μέχρι να τελειώσουν οι άλλοι.

Στην καρδιά του είναι ένα heavy euro με αρκετό υλικό να διαχειριστείς και αποφάσεις να ζυγίσεις. Η παρτίδα ζητά να παρακολουθείς πολλά πράγματα, αλλά η ροή της δεν βαλτώνει: το downtime είναι σχεδόν μηδενικό, πράγμα πραγματικά εντυπωσιακό για παιχνίδι αυτού του βάρους.

Αυτό σημαίνει ότι παραμένω μέσα στο παιχνίδι και στις επιλογές των υπολοίπων, αντί να αποσυνδέομαι ανάμεσα στις κινήσεις. Υπάρχει, βέβαια, λίγο περισσότερος «τραχανάς» απ’ όσο θα ήθελα: όχι σε βαθμό να το κάνει αγγαρεία, αλλά αρκετός ώστε να νιώθω πως ορισμένα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πιο καθαρά και λιγότερο φορτωμένα.

Τελικά, μου άρεσε αρκετά και θα το ξανάπαιζα ευχαρίστως. Απλώς δεν το θεωρώ παιχνίδι της χρονιάς: βλέπω κάποια ζητήματα ισορροπίας και αυτή τη μικρή, περιττή πολυπλοκότητα να το κρατούν ένα βήμα πίσω από τα πραγματικά κορυφαία.