Fleet

Εξακολουθώ να παίζω Fleet πού και πού. Μάλλον χρειάζομαι έναν καθρέφτη, αλλά όχι ακόμη.

Η επιστροφή στο Warhammer 40,000 έγινε σχεδόν από ενοχές, ύστερα από όσα έχουν ξοδευτεί σε αυτό το χόμπι. Υπάρχει ακόμη μια γοητεία στο να το στρώνεις χαλαρά, με μπύρες και ανθρώπους να χαζεύουν σαν κερκίδα. Είναι όμορφο θέαμα. Και μια λάμπα λάβας είναι όμορφο θέαμα.

Το κείμενο δεν προσφέρει λεπτομερή ανάλυση της ροής του Fleet, μόνο ότι παραμένει παιχνίδι στο οποίο επιστρέφω. Για την 8η έκδοση του 40k, όμως, η ουσία της εμπειρίας είναι σαφής: η διαδικασία δεν δίνει πια αρκετό βάθος για να κρατήσει το ενδιαφέρον αφού φύγει η αρχική σκόνη.

Η αλληλεπίδραση που μένει είναι κυρίως κοινωνική: μπύρες, κουβέντα και μια μικρή κερκίδα γύρω από το τραπέζι. Αυτό έχει την αξία του, αλλά δεν διορθώνει ένα σύστημα που μοιάζει να έχει λειάνει τις αιχμές του για να ανταγωνιστεί ευκολότερα, αφήνοντας τους υπόλοιπους να ψάχνουν κάτι πιο χορταστικό.

Καταλαβαίνω γιατί έγινε αυτή η επιλογή, αλλά μια τέτοια έκδοση δεν θα πάθαινε τίποτα αν άφηνε και λίγο τυρί για όσους ζητούν περισσότερο βάθος.

Το 40k της 8ης έκδοσης μπορεί ακόμη να στηθεί για μια ευχάριστη βραδιά, όμως δεν είναι πια το παιχνίδι που ψάχνω.