For Glory

Δεν μπήκα στο For Glory με αξιώσεις, κι όμως βρήκα έναν πολύ χαβαλετζίδικο deck builder που μαθαίνεται χωρίς δράματα και σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα της αρένας. Παίρνεις τον σταύλο των μονομάχων σου, κυνηγάς δόξα και περιμένεις τη στιγμή που το τραπέζι θα αρχίσει να μιλάει πιο δυνατά από τους κανόνες.

Ο πυρήνας είναι τίμιος: χτίζεις το deck σου γύρω από τους μονομάχους και τις επιλογές σου, προσπαθώντας να μαζέψεις τη δόξα που θα σε φέρει μπροστά. Όταν γεμίσουν οι αρένες, το παιχνίδι αλλάζει ταχύτητα και ανοίγει ένα ξεχωριστό μικρό παιχνίδι μάχης, με σύστημα που θυμίζει Conquest LCG — και αυτό είναι ακριβώς το σωστό είδος συγγένειας για μια μονομαχία.

Στο βασικό κουτί παίζεις μόνο δύο, κι εκεί η κόντρα είναι λίγο πιο σκεπτόμενη: κοιτάς τι ετοιμάζει ο άλλος και διαλέγεις πότε θα τον πιέσεις. Με το expansion γίνεται free-for-all και τότε ο καθένας ορμάει όπου βρει, οι μονομάχοι ανοίγουν κρανία, ακούγονται τα απαραίτητα παράπονα και η φασαρία είναι μέρος του παιχνιδιού. Θα προδώσεις τα σχέδια των φίλων σου για λίγη δόξα. Και θα τους αρέσει λιγότερο απ’ ό,τι σε σένα.

Δεν είναι το αγαπημένο μου deck builder με καράτε, γιατί βγήκε το Ascension Tactics, αλλά το For Glory παραμένει πολύ καλό για το είδος του. Κι όταν ο Κρουπελάριος ανοίγει κρανία κι εσύ φωνάζεις «are you not entertained?», το παιχνίδι έχει ήδη κάνει τη δουλειά του.