Great Western Trail

Το Great Western Trail μου έδωσε την αίσθηση ότι ο αμερικάνος Ούβε-κλώνος του Λακέρδα ξέρει πολύ καλά να μαγειρεύει ποντοσαλάτα. Είναι ένα πολύ ευχάριστο παιχνίδι, με δυνατά στοιχεία και διάρκεια όσο πρέπει, χωρίς να σε βάζει να καις εγκέφαλο από την αρχή ως το τέλος.

Στον πυρήνα του, η εμπειρία μοιάζει να σε βάζει να κυνηγάς συγκεκριμένες δουλειές και ευκαιρίες, προσπαθώντας να οργανώσεις όσα χρειάζεσαι πριν προχωρήσει πολύ το παιχνίδι. Το πράγμα κυλάει ομαλά και η αίσθηση της προόδου έρχεται χωρίς να βαραίνει υπερβολικά η διαδικασία.

Η αλληλεπίδραση δεν είναι η άγρια κόντρα του area control που βρίσκεις στο Mombasa. Υπάρχει όμως αρκετός αγώνας: θέλεις να προλάβεις να κάνεις τα σωστά πράγματα πριν στα πιάσουν οι άλλοι, κι αυτό κρατάει το τραπέζι σε εγρήγορση χωρίς να γίνεται κακόβουλο πανηγύρι.

Όταν τελείωσε το πανηγύρι, όλοι είχαν να πουν τα καλύτερα. Για μένα είναι από εκείνα τα παιχνίδια που αφήνουν καλή γεύση και δεν χρειάζονται δεύτερη σκέψη: θα το ξαναδούμε σύντομα στο τραπέζι, σίγουρα.