Hansa Teutonica

Αφού επιδείξαμε γαιδουρινή υπομονή περιμένοντας τον πέμπτο της παρέας, ήρθε το κυρίως πιάτο της βραδιάς: Hansa Teutonica, με την ευγενική του ρετρολαγνική αύρα και τη φήμη ότι πολύς κόσμος το αγαπά. Μπήκα με καλή διάθεση να καταλάβω το γιατί. Έφυγα με καλή διάθεση γενικά, απλώς όχι για το ίδιο το παιχνίδι.

Στον πυρήνα του είναι ένα ενδιαφέρον πάντρεμα worker placement και engine building. Οι μηχανισμοί του είναι πολύ δεμένοι και η ροή κρατά το downtime χαμηλά, άρα η παρτίδα δεν κάθεται να κοιτάζει το ταβάνι όσο ο επόμενος παίκτης σκέφτεται.

Όμως το ξεκίνημα μου φάνηκε αρκετά scripted, σαν να ακολουθείς την προβλεπόμενη διαδρομή ώσπου να αρχίσει επιτέλους κάτι να ξεφεύγει. Η αλληλεπίδραση μπορεί να έρθει μέσω displacement, αλλά όταν οι δύο παίκτες που προηγούνται αποφασίσουν να κάνουν πλάτες ο ένας στον άλλον και να εκτοπίζουν συνεχώς τους δικούς τους ανθρώπους, χτίζουν ένα προβάδισμα που μοιάζει υπερβολικά άδικο και δύσκολα αναχαιτίζεται. Εξαιρετικά: η κορυφή βοηθά την κορυφή να μείνει κορυφή.

Για μένα, λοιπόν, άλλη μία βαθμολογία Τσερνομπίλ. Κρατάω μόνο μια επιφύλαξη για τον δεύτερο χάρτη, τη Britannia, που δείχνει να προσφέρει περισσότερα ανοίγματα. Ίσως εκεί η μηχανή να μη βγαίνει τόσο εύκολα από το εργοστάσιο με το ίδιο προβάδισμα ήδη συναρμολογημένο.