Imperium: Legends

Με έπεισε η περιγραφή και πήρα και τα δύο πακέτα, Classics και Legends. Η παραγωγή είναι πολύ όμορφη, όμως μετά από δύο παρτίδες με Legends δεν θα προσποιηθώ ότι έχω καταλάβει πλήρως τι θέλει να κάνει το παιχνίδι. Στην πρώτη, Arthurian εναντίον Minoan, διάλεξα χωρίς προηγούμενη εμπειρία έναν πολιτισμό μέγιστης δυσκολίας που ξεφεύγει κιόλας από την κλασική ροή. Κακή ιδέα. Το Imperium: Legends μπορεί να σε τιμωρήσει πριν καν προλάβεις να καταλάβεις ποιο ακριβώς ήταν το λάθος σου.

Εδώ παίζεις έναν πολιτισμό, αλλά δεν τον παίζεις απαραίτητα με τον ίδιο τρόπο που παίζει ο απέναντι. Οι Legends είναι ασύμμετροι, και ένας πολιτισμός υψηλής δυσκολίας μπορεί να ζητά εντελώς διαφορετική προσέγγιση από τη συνηθισμένη ροή. Αυτό είναι το μεγάλο του δέλεαρ, αλλά και το σημείο όπου η πρώτη παρτίδα μπορεί να γίνει μάθημα χωρίς καθηγητή.

Η αλληλεπίδραση, απ’ όσα είδα, εξαρτάται πολύ από το ζευγάρι των πολιτισμών. Η δεύτερη παρτίδα, Maurytan εναντίον Egypt, ήταν σαφώς πιο βατή· όμως ανάλογα με τις επιλογές μπορεί να γίνει κανονικό ίσωμα ή μια πολύ ξενέρωτη πασιέντζα με κοινό τραπέζι. Θέλεις απέναντί σου κάποιον που να ξέρει κι εκείνος τι συμβαίνει, αλλιώς η ασυμμετρία δεν σε τραβά απλώς από αλλού: σε αφήνει να κολυμπάς μόνος.

Προς το παρόν μου αφήνει μια αίσθηση παρόμοια με το Space Corp: Ventures: ενδιαφέρουσα ασυμμετρία, αλλά με τεράστια σημασία στο ποιοι πολιτισμοί συναντιούνται. Θέλω αρκετές ακόμη παρτίδες πριν του βγάλω οριστική ετυμηγορία. Η παραγωγή με κρατά στο τραπέζι και η δεύτερη εμπειρία μου έδωσε λόγο να συνεχίσω, αλλά το Imperium: Legends δεν έχει ακόμη κερδίσει την εμπιστοσύνη μου — μόνο την περιέργειά μου.