Nemesis: Retaliation

Εδώ και καιρό, το τεράστιο Kickstarter κουτί του τρίτου Nemesis καθόταν στο annex C του Vault και με ανάγκαζε να αναρωτιέμαι πού ακριβώς χωράει. Τελικά έγινε μια πολύ αξιοπρεπής βάση για στοίβες άλλων παιχνιδιών, κάτι που, ειλικρινά, δεν αδικεί και ιδιαίτερα την εμπειρία. Είναι το τρίτο Nemesis: άλλη μία παρέα κοινωνικά ασταθών «ειδικών» μπαίνει στου χάρου τα δόντια, ετοιμάζεται να προδώσει συναδέλφους, να ταΐσει εξωγήινους και να δραπετεύσει πριν όλα τιναχτούν στον αέρα σαν αυτοκαταστρεφόμενο μήνυμα γνωστού επιθεωρητή.

Η βασική συνταγή παραμένει γνώριμη: διαλέγω χαρακτήρα, παίρνω τον εξοπλισμό και το μικρό μου ντεκ, και μπαίνω στη βάση προσπαθώντας να επιβιώσω με δύο ενέργειες τη φορά. Αυτή τη φορά έχουμε πάλι βάση αντί για διαστημόπλοιο, όπως στο Lockdown, αλλά υπάρχει και μια μορφή εξερεύνησης. Τα δωμάτια και οι διάδρομοι ανοίγουν δυναμικά, ένα ωραίο σύστημα που κρατάει την ανακάλυψη ζωντανή, παρότι συνολικά μου φάνηκε πιο δύσπεπτο από τα προηγούμενα Nemesis.

Στην πράξη, η αλληλεπίδραση με το σύστημα και τους εξωγήινους δεν μου έδωσε την ένταση που ήθελα. Ίσως απλώς σταθήκαμε άτυχοι, αλλά η βάση έβγαζε συνεχώς εξωγήινους, ενώ το AI pathing μου φάνηκε κάπως ύποπτο — με την επιφύλαξη ότι μπορεί να το χειριστήκαμε λάθος. Είχαμε πάντως αρκετές στιγμές όπου κάποιος ξαναζούσε τον Dutch απέναντι στον «Ανώδυνο» από τον Κυνηγό. Παρ’ όλα αυτά, τα move safely και τα secure tokens έκαναν την παρτίδα να μοιάζει πιο στατική και, τελικά, πιο βαρετή, χωρίς το άγχος του πρώτου παιχνιδιού ή την παράνοια του δεύτερου.

Αν αυτή είναι η πρώτη σας επαφή με τη σειρά, καταλαβαίνω απολύτως γιατί θα εντυπωσιαστείτε από το θέμα και τους μηχανισμούς της. Εγώ θέλω να του δώσω άλλη μία-δύο παρτίδες και να ψάξω στα φόρα μερικούς περίεργους κανόνες πριν το κλείσω οριστικά. Ωστόσο, η πρώτη εντύπωση δεν ήταν ενθουσιώδης: κατά την ταπεινή μου γνώμη, το αρχικό Nemesis μαζί με το Aftermath παραμένει το πιο διασκεδαστικό combo που έχει βγάλει η σειρά.