Nemesis: Retaliation

Το Nemesis: Retaliation είναι η τρίτη φορά που μια παρέα από αμφίβολα αξιόπιστους «ειδικούς» μπαίνει σε έναν χώρο γεμάτο εξωγήινους, με κάθε λόγο να βοηθήσει τους άλλους και εξίσου καλό λόγο να τους αφήσει για δόλωμα. Αυτή είναι ακόμη μια συνταγή που ξέρει να στήνει σκηνές: κάποιος σηκώνεται από το τραπέζι για να ξαναζήσει τον Dutch απέναντι στον «Ανώδυνο», κι εσύ αναρωτιέσαι αν θα τον σώσεις ή αν θα κάνεις ότι δεν άκουσες τίποτα.

Διαλέγεις χαρακτήρα, παίρνεις εξοπλισμό και το μικρό σου deck, και προσπαθείς να επιβιώσεις μέσα στη βάση με δύο actions σε κάθε γύρο. Αντί για διαστημόπλοιο, όπως και στο Lockdown, εδώ έχεις μια εγκατάσταση που αποκαλύπτεται σταδιακά: δωμάτια και διάδρομοι ανοίγουν δυναμικά, δίνοντας μια αίσθηση εξερεύνησης χωρίς να χάνεται η γνώριμη ροή του Nemesis.

Το ωραίο σύστημα αποκάλυψης της βάσης κουβαλά όμως αρκετό βάρος, και το Retaliation μου φάνηκε πιο δύσπεπτο από τα προηγούμενα. Οι εξωγήινοι έβγαιναν διαρκώς, το AI pathing δεν έπειθε πάντα — και οι κανόνες θέλουν δεύτερο πέρασμα, γιατί μερικά σημεία τους αφήνουν χώρο για αμφιβολία — ενώ τα move safely και secure tokens έκαναν την κίνηση πιο προσεκτική και λιγότερο νευρική. Μπορεί να έπαιξε ρόλο και κάποιο λάθος μας, αλλά η ένταση δεν ανέβαινε όπως περίμενα.

Αν αυτή είναι η πρώτη σας επαφή με τη σειρά, το θεματικό στήσιμο και οι μηχανισμοί της θα σας εντυπωσιάσουν εύκολα. Εγώ θέλω ακόμη μία-δύο παρτίδες και λίγη μελέτη σε περίεργους κανόνες πριν το κλείσω οριστικά, αλλά δεν τρελάθηκα: για μένα, το original με το aftermath παραμένει το πιο διασκεδαστικό combo της σειράς.