Obsidia

Το Obsidia μοιάζει με εκείνη την παράξενη indie παραγωγή που δύσκολα θα έβλεπε ποτέ το φως του ήλιου χωρίς το Kickstarter. Και εδώ το KS έκανε καλό: έδωσε χώρο σε ένα παιχνίδι με μινιμάλ, σκοτεινή αισθητική και μια εικόνα στο τραπέζι που, καθώς ανοίγει η νεκρόπολη του κάτω κόσμου, αποκτά ωραία ζοφερή παρουσία.

Στον πυρήνα του είναι μια μίξη tile-laying και Mage Wars. Σιγά σιγά ξεδιπλώνεται η νεκρόπολη, ενώ εμείς προσπαθούμε να κατακτήσουμε τις πόλεις της. Είναι έντονα θεματικό και σχετικά γρήγορο, χωρίς να χάνει την αίσθηση ότι η κατάσταση κλιμακώνεται όσο μεγαλώνει ο κόσμος μπροστά μας.

Η αλληλεπίδραση είναι καθαρό ξύλο με τη σέσουλα, κυρίως μέσα από τα ξόρκια που παίζονται. Εκεί βγαίνει και το καλύτερο γέλιο: ένας ταπεινός σκελετός μπορεί να ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο και να γίνει Freddy Krueger, σφάζοντας δέκα-δεκαπέντε ανθρωπάκια. Μην το πάρετε πολύ σοβαρά· όσο πιο καφρική γίνεται η κατάσταση, τόσο περισσότερο λειτουργεί.

Έχει αρκετό replayability, ειδικά με το drafting variant. Ειλικρινά, αν το είχε ντύσει μια CMON με παραγωγή 200 δολαρίων, νομίζω πως ο κόσμος θα παραμιλούσε. Τώρα απλώς είναι Σάββατο και δύσκολα το βλέπω να φτάνει retail — αλλά αυτό δεν το κάνει λιγότερο αξιόλογο.