Plunderbund

Το Plunderbund ήταν από εκείνα τα παιχνίδια που πήρα κυρίως επειδή χωράει τη συχνή πλέον πεντάδα της Παρασκευής. Δεν γεμίζει ιδιαίτερα το μάτι και αρχικά μου έδωσε την εντύπωση ενός μάλλον χλιαρού deck builder με οικονομικό περιτύλιγμα. Μόλις όμως η παρέα καταλάβει τι κάνει, αρχίζει να βγάζει πολύ περισσότερο χαρακτήρα.

Στο ταμπλό υπάρχουν έμποροι, από 12 έως 18 ανάλογα με τους παίκτες και τις κάρτες που θα μπουν στην παρτίδα. Παίζοντας κάρτες, στέλνω agents για να πουλήσω αγαθά ή racketeers για να πάρω τα χρήματα των εμπόρων με το ζόρι. Κάθε γύρο εμφανίζονται τυχαία demand tiles από το σακκούλι, και εκεί κρίνεται ποιος μπορεί να πουλήσει καλύτερα, αρκεί φυσικά να έχει την απαιτούμενη παραγωγή.

Παρότι σε όλη την παρτίδα κάνω draft μόλις έξι κάρτες για το deck μου, το engine building είναι πολύ πιο έντονο απ’ όσο ακούγεται. Η τράπουλα γυρίζει γρήγορα, οπότε οι επιλογές αυτές επανέρχονται συχνά και οι παίκτες μπλέκονται συνεχώς στην ίδια αγορά: άλλος προσπαθεί να καλύψει τη ζήτηση, άλλος στέλνει τους racketeers του για να αρπάξει χρήμα. Αυτό δημιουργεί έναν ωραίο χαμό χωρίς να αφήνει κανέναν να περιμένει άπραγος.

Δεν είναι το παιχνίδι που θα πουλήσει τον εαυτό του από το κουτί του, ούτε το πιο εντυπωσιακό deck builder στην πρώτη επαφή. Είναι όμως ένα ευχάριστο, γρήγορο και αρκετά ζωηρό παιχνίδι μόλις πιάσεις το νόημά του. Για μεγάλες, χαλαρές παρέες — και ειδικά για εκείνη τη σταθερή πεντάδα — το προτείνω άνετα.