Κριτική
Raccoon Tycoon: The Fat Cat Expansion
Το The Fat Cat Expansion κάνει το Raccoon Tycoon πιο πολυτελές στο τραπέζι, αλλά δεν διορθώνει τα σημεία όπου το βασικό παιχνίδι ήδη τρίζει. Παραμένει μια ευχάριστη, ελαφριά οικονομική εμπειρία — απλώς υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές για όταν θέλω κάτι με πραγματικό βάθος.
Raccoon Tycoon: The Fat Cat Expansion
- Κυκλοφορία
- 2020
- Σχεδιαστής
- Glenn Drover
- Εκδότης
- Forbidden Games
- Παίκτες
- 2–6
- Διάρκεια
- 120 λεπτά
Καθώς τα βαρέλια έμπαιναν στην αποθήκη, έφτασε και πέμπτος παίκτης για το δεύτερο κυρίως της βραδιάς. Είχα ξεσκονίσει Global Mogul, Wealth of Nations και Food Chain Magnate: The Ketchup Mechanism & Other Ideas, ειδικά αφού είχαμε πάλι μαζί μας τον Ιωάννη Πρόδρομο. Είχα όμως κάνει το εμβόλιο το προηγούμενο βράδυ και, παρότι δεν είχα κάποιο σοβαρό θέμα, η γενική ντάγλα με έκανε να απορρίψω όλα τα βαριά. Ήθελα κάτι ελαφρύτερο, αλλά με αρκετό οικονομικό «κόμπλεξ» ώστε να κλείσει ωραία η βραδιά. Ρακούν, tycoon, και ένα expansion που υπόσχεται να κάνει την εμπειρία deluxe: τι θα μπορούσε να πάει στραβά;
Στον πυρήνα του, το Raccoon Tycoon είναι ένα απλό παιχνίδι διαμεσολάβησης πόρων, με set collection και πλειστηριασμούς. Μαζεύεις και διαχειρίζεσαι αγαθά, προσπαθείς να τα αξιοποιήσεις σωστά και κυνηγάς τις συλλογές και τις ευκαιρίες που ανοίγονται μπροστά σου. Είναι μια προσβάσιμη οικονομική φόρμουλα, σχεδιασμένη ώστε να μη φοβίσει κανέναν που δεν θέλει να περάσει το βράδυ του μέσα σε λογιστικά φύλλα.
Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως μέσα από την αγορά και τους πλειστηριασμούς, εκεί όπου οι επιλογές των άλλων επηρεάζουν τι αξίζει και τι προλαβαίνεις να αποκτήσεις. Το πρόβλημα είναι ότι το παιχνίδι σταματά πριν φτάσει στην ουσία αυτών των ιδεών. Το Fat Cat προσθέτει μερικά μάλλον αδιάφορα κτίρια και κάνει την παραγωγή πιο deluxe, ενώ παράλληλα σπρώχνει ακόμη περισσότερο ορισμένα κτίρια που ήταν ήδη σπασμένα. Πολυτέλεια, λοιπόν, αλλά όχι ακριβώς η χρήσιμη ποικιλία.
Δεν έχω ένσταση με ένα kids-friendly gateway οικονομικό παιχνίδι· αυτό θέλει να είναι και αυτό είναι. Απλώς θα ήθελα να υπήρχε και ένα δεύτερο, πιο απαιτητικό σύνολο κανόνων, για να μη νιώθω ότι μου πούλησαν οικονομικό παιχνίδι και μου έδωσαν μια πολύ χαριτωμένη εισαγωγή του. Πέρασα ευχάριστα, αλλά δεν θα το ξανάπαιζα σύντομα. Για κάτι αντίστοιχο, θα έπαιζα εκατό φορές The Rich and the Good.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


