Red Flag Over Paris

Μετά το κακό ξεκίνημα της σειράς με το Fort Sumter, μπήκα στο Red Flag Over Paris με την προσδοκία μιας βελτιωμένης εκδοχής. Είχα και το σχετικό «influencer seal of approval», οπότε το έβαλα σε μια εμβόλιμη αγωνιστική αντί για άλλη μία παρτίδα Ascension Tactics. Δεν ήταν καταστροφή, αλλά ούτε μου έδωσε λόγο να πανηγυρίσω που έκανα την αλλαγή.

Το σύστημα είναι αρκετά απλό και, συνολικά, οι κανόνες βγάζουν νόημα. Παρ’ όλα αυτά, είναι υπερβολικά συμπυκνωμένοι για το πόσο σύντομα φαίνεται να περιμένουν ότι θα τους μάθεις: όχι, δεν είναι κανόνες για να τους διαβάσεις σε δέκα λεπτά και να μπεις αμέσως στην παρτίδα χωρίς απορίες.

Στο τραπέζι, η ροή που ένιωσα ήταν κυρίως ότι παίζαμε κάρτες και βλέπαμε ποια γεγονότα θα έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στη συγκεκριμένη στιγμή. Η μεταξύ μας αλληλεπίδραση δεν μου άφησε κάποια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εικόνα· στην παρτίδα μας, έμοιαζε αρκετά συγκυριακό ποια κάρτα θα έπεφτε και ποια events θα ευνοούσαν περισσότερο τον έναν από τους δύο.

Το τελικό μου συναίσθημα είναι ένα μεγάλο «μεχ». Δεν θα το απέκλεια οριστικά, γιατί θα ήθελα να το δοκιμάσω άλλη μία φορά με κάποιον που έχει ήδη γράψει αρκετές παρτίδες και ίσως μπορεί να μου δείξει τι χάνω. Αλλά με βάση αυτή την πρώτη εμπειρία, δεν βρήκα στο gameplay κάτι που να με τραβήξει.