Roll Player

Το concept του Roll Player είναι ωραίο, και η εικονογράφηση με τράβηξε πριν καν κάτσω στο τραπέζι. Δυστυχώς, η εκτέλεση δεν έδιωξε τις αμφιβολίες μου. Είναι όμορφο. Και ένα ελαφρώς σπασμένο trait αρκεί για να το κάνει πολύ λιγότερο ενδιαφέρον.

Η παρτίδα προχωρά σε γύρους, με τους παίκτες να χτίζουν τον χαρακτήρα τους και να αγοράζουν traits, ενώ η επέκταση προσθέτει το κυνήγι τεράτων στο πακέτο. Στα χαρτιά, αυτό ακούγεται σαν μια καλή συνάντηση board game και fantasy RPG: φτιάχνεις κάτι δικό σου και περιμένεις να δεις αν οι επιλογές σου θα δέσουν.

Στην πράξη, με τρεις παίκτες, η αλληλεπίδραση και οι αποφάσεις δεν κατάφεραν να βάλουν αρκετό έλεγχο πάνω στην τύχη. Στον δεύτερο γύρο αγόρασα ένα trait που αποδείχθηκε ελαφρώς σπασμένο, και περάσαμε περίπου μία ώρα μέχρι να επιβεβαιωθεί το προβάδισμα που εκείνο μου είχε ήδη χαρίσει. Η ενδιαφέρουσα απόφαση είναι υποτίθεται τι θα χτίσεις· εδώ ένιωσα πως η παρτίδα είχε αποφασίσει αρκετά νωρίς για μένα.

Καταλαβαίνω γιατί θα βρει κοινό, ιδίως σε παρέες που αγαπούν το fantasy RPG θέμα. Εγώ, όμως, σε αυτό το είδος προτιμώ το Sagrada: τελειώνει γρηγορότερα και δεν με αφήνει να κοιτάζω μια τυχερή αγορά του δεύτερου γύρου σαν να ήταν ο τελικός αντίπαλος. Το Roll Player έχει καλή ιδέα, αλλά για μένα η εκτέλεσή του έμεινε μια ώρα πίσω από αυτήν.