Roll Player

Παίξαμε το βασικό Roll Player μαζί με την επέκταση όπου κυνηγάς τέρατα, και δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Η ιδέα είναι ωραία και έχει ενδιαφέρον, ειδικά για κόσμο που αγαπά το fantasy RPG κλίμα, αλλά η εκτέλεση δεν με κέρδισε όσο περίμενα.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι σε βάζει να χτίζεις τον χαρακτήρα σου, με τις επιλογές και τα στοιχεία που μαζεύεις να διαμορφώνουν την τελική του εικόνα. Με την επέκταση προστίθεται και το κυνήγι τεράτων, άρα υπάρχει ακόμη ένα πράγμα να κοιτάς καθώς οργανώνεις τον χαρακτήρα σου.

Στη δική μας τριπλή παρτίδα, όμως, το πώς ήρθαν τα πράγματα έμοιαζε πολύ πιο σημαντικό απ’ όσο θα ήθελα. Στον δεύτερο γύρο κατάφερα να αγοράσω ένα ελαφρώς σπασμένο trait και, από εκεί και μετά, παίξαμε περίπου μία ώρα με την αίσθηση ότι αυτό είχε ήδη γείρει την παρτίδα υπέρ μου. Δεν ήταν η πιο συναρπαστική μορφή αλληλεπίδρασης: περισσότερο παρακολουθούσαμε αν θα ξεκολλήσει η κατάσταση παρά τη σπρώχναμε ο ένας εναντίον του άλλου.

Ίσως για μια παρέα που παίζει fantasy RPG να λειτουργεί καλύτερα, επειδή το θέμα και η δημιουργία χαρακτήρα έχουν από μόνα τους τη γοητεία τους. Εγώ, πάντως, σε αυτό το στιλ προτιμώ το Sagrada: μου φαίνεται πιο σύντομο και πιο κοντά σε αυτό που θέλω από μια τέτοια εμπειρία.

Το επόμενο τεμάχιο δεν κυκλοφορεί ακόμη. Το δοκιμάσαμε online, γιατί, παρότι μου αρέσει πολύ ο καλλιτέχνης, είχα ήδη αμφιβολίες για το παιχνίδι.