Κριτική

The Manhattan Project: Energy Empire

Το The Manhattan Project: Energy Empire μου άφησε πολύ καλή πρώτη εντύπωση: γρήγορο, ενδιαφέρον και χωρίς εκείνες τις νεκρές στιγμές που σε βγάζουν από την παρέα. Σε περίπου 1 ώρα και 10 λεπτά, ένιωσα πως τα λεφτά του έπιασαν τόπο.

The Manhattan Project: Energy Empire

The Manhattan Project: Energy Empire

Κυκλοφορία
2016
Σχεδιαστής
Tom Jolly, Luke Laurie
Εκδότης
Minion Games, Doit Games, Playfun Games
Παίκτες
1–5
Διάρκεια
120 λεπτά

Μέχρι τώρα η Minion δεν με έχει απογοητεύσει με τις κυκλοφορίες της. Δεν μιλάμε απαραίτητα για βαριά παιχνίδια, αλλά συνήθως έχουν νταραβέρι, ενδιαφέρον και, το σημαντικότερο για μένα, σχεδόν μηδενικό downtime.

Στο Energy Empire παίξαμε, γουστάραμε και η παρτίδα κράτησε περίπου 1 ώρα και 10 λεπτά. Είναι από εκείνες τις διάρκειες που κρατούν το τραπέζι σε κίνηση, χωρίς να νιώθεις ότι περιμένεις ατελείωτα μέχρι να ξανάρθει η σειρά σου.

Μηχανικά, αυτό που μου έμεινε περισσότερο από την εμπειρία είναι ακριβώς ο ρυθμός του. Δεν το ένιωσα ως βαρύ παιχνίδι, αλλά ούτε ως κάτι αδιάφορο ή πρόχειρο: υπήρχε αρκετό ενδιαφέρον ώστε να θέλω να μείνω μέσα στην παρτίδα.

Και το ότι το downtime ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτο κάνει μεγάλη διαφορά στο πώς γράφει στο τραπέζι. Η παρτίδα προχώρησε στρωτά και, για μένα, αυτό είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

Με λίγα λόγια: cool story, money well spent. Η πρώτη επαφή ήταν ξεκάθαρα θετική και σίγουρα θέλω να το ξαναδώ στο τραπέζι.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion

    Το Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion είναι ένα προσεγμένο, χορταστικό co-op campaign game που πιάνει πολύ καλά την αίσθηση των μαχών του videogame. Η αδύναμη, γεμάτη filler αφήγησή του όμως απειλεί να το αφήσει ανολοκλήρωτο, παρά το ωραίο gameplay του.

    WhiteColarGamer · 22 Ιουλ 2026
  • Abalone

    Το Abalone που θυμόμουν από τα 90s βγήκε από το ράφι και, προς ευχάριστη έκπληξή μου, βρήκε αμέσως νέο αντίπαλο στο σπίτι. Παραμένει ένα τίμιο blast from the past, έστω κι αν χωρίς το φίλτρο της νοσταλγίας δείχνει πια κάπως παρωχημένο.

    WhiteColarGamer · 22 Ιουλ 2026
  • Dune: War for Arrakis

    Ένα εντυπωσιακό, ασύμμετρο παιχνίδι σύγκρουσης που έμενε για καιρό στο ράφι, αλλά τελικά δικαίωσε τη στιγμή που βγήκε στο τραπέζι. Κρατά το βάθος του χωρίς να γίνεται εξαντλητικό, και δείχνει ακόμη καλύτερο με το Spacing Guild.

    WhiteColarGamer · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από WhiteColarGamer →