Titans of Industry

Ξέθαψα το Titans of Industry από βαθιά στο ράφι της ντροπής και, ειλικρινά, ένιωσα πως του χρωστούσα μια δεύτερη ματιά. Μου φαίνεται ξεκάθαρα αδικημένο από τη βαθμολογία του στο BGG, όπως και το Ore: the Mining Game. Ίσως απλώς να έπεσε σε μια εποχή που δεν είχε πολλή υπομονή για «ξερά» παιχνίδια παραγωγής χωρίς περιττά στολίδια.

Ο πυρήνας του είναι απλός και καθαρός: αγοράζουμε εργοστάσια που παράγουν πρώτες ύλες και βιομηχανίες που τις μεταποιούν. Οι πρώτες ύλες μετατρέπονται είτε σε χρήμα είτε σε πόντους νίκης, οπότε όλη η εμπειρία περιστρέφεται γύρω από το να στήσω μια παραγωγική αλυσίδα που να δουλεύει για μένα.

Το ωραίο είναι ότι δεν παίζω κλεισμένος στο δικό μου μικρό βιομηχανικό βασίλειο. Μπορώ να χρησιμοποιήσω κτίρια άλλων παικτών, δίνοντάς τους ένα μικρό μπόνους, και αυτό κρατά όλους συνδεδεμένους με το τραπέζι. Δεν είναι ιδιαίτερα σύνθετο, αλλά αυτή η μικρή αλληλεξάρτηση δίνει αρκετό ενδιαφέρον χωρίς να βαραίνει τη ροή.

Το μεγαλύτερο προσόν του, για μένα, είναι η εικόνα του με έξι παίκτες: παίζει καλά, κινείται σχετικά γρήγορα και δεν έχει ιδιαίτερο downtime — σπάνιο πράγμα για οικονομικό παιχνίδι. Δεν προσπαθεί να ανακαλύψει ξανά το είδος· απλώς προσφέρει μια τίμια, ευχάριστη βραδιά παραγωγής και πώλησης αγαθών. Κι εμείς, τελικά, περάσαμε πολύ καλά μαζί του.