Whistle Stop

Το Whistle Stop με κέρδισε αμέσως ως ένα ωραίο και σφιχτό pick-up-and-deliver παιχνίδι, με αρκετό «κόμπλεξ» για να με κρατάει απασχολημένο χωρίς να γίνεται βαρύ. Στο τραπέζι πάει τραίνο — κυριολεκτικά και μεταφορικά — και η πρώτη μου εντύπωση είναι έρωτας επιπέδου Suburbia.

Ο πυρήνας του είναι το pick-up-and-deliver: μαζεύεις πράγματα και προσπαθείς να τα μεταφέρεις εκεί που χρειάζονται. Η αίσθηση που μου άφησε είναι σφιχτή, με αποφάσεις που σε πιέζουν αρκετά ώστε να μη χαζεύεις, αλλά χωρίς να βαρύνουν τον ρυθμό της παρτίδας.

Η αλληλεπίδραση, τουλάχιστον όπως την καταλάβαμε στην πρώτη μας προσπάθεια, περνά κυρίως μέσα από αυτό το στρίμωγμα των επιλογών και από το πώς εξελίσσεται η κοινή κατάσταση στο τραπέζι. Εκεί όμως εμφανίστηκε και το πρόβλημα: παραδοσιακά, παίξαμε μάλλον άλλο παιχνίδι από εκείνο που είχε στο μυαλό του ο δημιουργός.

Θα ήθελα ίσως λίγο περισσότερο παιχνίδι εδώ, αν και δεν είμαι βέβαιος ότι το χρειάζεται. Αυτό που χρειάζεται σίγουρα είναι ένα FAQ ή ένα revised manual, ώστε να μη χρειάζεται ο δημιουργός να απαντά διαρκώς στην ίδια ερώτηση, κάθε φορά με διαφορετική παραλλαγή. Θα επανέλθω με κανονικό review όταν το ξαναπαίξω με τους σωστούς κανόνες.