Συντάκτης
WhiteColarGamer
Κομψός, φαντασμένος και χωρίς τύψεις γι' αυτό. Λατρεύει τις deluxe εκδόσεις, τα αναβαθμισμένα υλικά και ένα τραπέζι που δείχνει τόσο καλό όσο και παίζεται.
217 κριτικές
-
LuthierΤο Luthier είναι ένα πληθωρικό, πανέμορφο euro που αρχικά με τρόμαξε με την οπτική του φλυαρία και με εξόργισε με τις ανισορροπίες του. Στη δεύτερη παρτίδα, όμως, έδειξε πολύ καθαρότερα γιατί μπορεί να είναι από τα καλύτερα της σεζόν.
-
PamperoΤο Pampero είναι ένα πληθωρικό, πανέμορφα στημένο οικονομικό παιχνίδι για τις ΑΠΕ, που κάτω από το βουνό των εξαρτημάτων του κρύβει ένα πολύ καθαρό και θεματικό σύστημα. Η σωστή επιλογή scoring tiles και διάρκειας το αναδεικνύει πολύ περισσότερο από την εισαγωγική του μορφή.
-
Unconscious MindΤο Unconscious Mind είναι μια χορταστική, εντυπωσιακά παραγμένη εμπειρία με πολλά συνδεδεμένα κομμάτια, που όμως δεν κατάφερε να μου αποκαλύψει πλήρως το νόημά της. Δεν πέρασα άσχημα, απλώς δεν ένιωσα την επιθυμία να το ξαναστρώσω σύντομα στο τραπέζι.
-
Moon Colony BloodbathΈνα χαζούλι, γρήγορο beer & pretzels παιχνίδι με αστείο θέμα, λίγο engine building και αρκετό θανατικό για να δικαιολογεί τον τίτλο του. Δεν είναι σοβαρό κομμάτι, αλλά στη σωστή τιμή μπορεί να βρει πολύ άνετα θέση στη συλλογή.
-
Atlantis ExodusΤο Atlantis Exodus είναι ένα πληθωρικό, βαρύ euro από Έλληνες σχεδιαστές, με ενδιαφέρουσες ιδέες αλλά και πολύ μεγαλύτερη πραγματική διάρκεια από την αναγραφόμενη. Η πρώτη μου παρτίδα με ζόρισε, όμως μου άφησε αρκετή περιέργεια για δεύτερη.
-
Viscounts of the West KingdomΤο Viscounts of the West Kingdom ήταν η ξεχασμένη στάση του Tomesaga που τελικά άξιζε την ανακάλυψη. Έξυπνο, απολαυστικό και, για μένα, το ξεκάθαρα καλύτερο παιχνίδι της σειράς West Kingdom.
-
CascaderoΤο Cascadero είναι ένα μαζεμένο, ελαφρώς καψιματικό route-building παιχνίδι του Knizia, ιδανικό για μία-δυο γρήγορες παρτίδες στη σειρά. Δεν με ενθουσίασε, αλλά είναι από εκείνα που μπορούν να εμφανίζονται ευχάριστα στο τραπέζι μιας παρέας.
-
Cargo EmpireΤο Cargo Empire είναι ένα ευχάριστο αλλά υπερβολικά στεγνό pickup and deliver, που δεν καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του όσο θα ήθελα. Θα το ξανάπαιζα, απλώς δεν θα έτρεχα με χαρά να το στήσω.
-
DistilledΤο Distilled είναι ένα τίμιο, θεματικό καρτοπαίχνιδο για όσους εκτιμούν τόσο το καλό παιχνίδι όσο και ένα καλό ποτήρι. Έχει ουσία χωρίς να βαραίνει, και κλείνει με ένα scoring που ανταμείβει την πρόνοια.
-
CascaditoΤο Cascadito είναι ένα απλό, χαρούμενο roll-and-write του Knizia με προσεγμένη παραγωγή και αρκετή ποικιλία ώστε να μη δείχνει εντελώς αναλώσιμο. Εγώ δεν θα το διάλεγα εύκολα, αλλά ο νεαρός της παρέας το υποδέχτηκε πολύ θετικά.
-
Ezra and NehemiahΤο Ezra and Nehemiah είναι ένα ακόμη γεμάτο, καλοδουλεμένο παιχνίδι του Phillips, συγγενικό με τα Architects και Viscounts of the Western Kingdom χωρίς να γίνεται απλή επανάληψη. Έχει όμως μια ιδιοτροπία που αλλάζει αισθητά από παρέα σε παρέα.
-
The BreachΤο The Breach είναι ένα χορταστικό, cyberpunk υπερθέαμα της Ludus Magnus: απλοί πυρήνες μηχανισμών, βουνό από περιεχόμενο και μινιατούρες που κάνουν τη δουλειά τους κατευθείαν από το κουτί. Δεν είναι για μια πρόχειρη γνωριμία δύο παρτίδων, αλλά για παρέες που θέλουν να επενδύσουν σε ένα μεγάλο κουτί.
-
Minos: Dawn of the Bronze AgeΤο Minos: Dawn of the Bronze Age με βρήκε επιφυλακτικό, αλλά τελικά ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Είναι ένα τίμιο, μετρίου βάρους euro με αρχαιοκρητική γεύση και αρκετή φρεσκάδα ώστε να θέλω να επιστρέψω σε αυτό.
-
IntarsiaΤο Intarsia είναι ένα όμορφα παραγμένο παιχνίδι μωσαϊκών με ένα τίμιο, ελαφρά «πειραγμένο» σύστημα διαχείρισης χεριού. Μου έδωσε ευχάριστο κάψιμο, αλλά όχι αρκετό ώστε να το αναζητήσω ξανά.
-
Ark Nova: Marine WorldsΤο Marine Worlds με το Map Pack 2 μου έδωσε μια ευπρόσδεκτη αφορμή να επιστρέψω στους ζωολογικούς κήπους του Ark Nova. Παραμένει η γνώριμη καλή εμπειρία, με το σκοράρισμα να είναι ακόμη το σημείο που με ξενερώνει.
-
Autobahn: Kickstarter EditionΤο Autobahn: Kickstarter Edition έφτασε με ταλαιπωρία και μια Deluxe παραγωγή που δεν μοιάζει καθόλου deluxe, αλλά στο τραπέζι έχει αρκετό βάθος ώστε να με κάνει να το συγχωρήσω.
-
SilvertonΤο Silverton είναι ένα ογκώδες, ζαροκίνητο παιχνίδι claim jumping που θέλει χώρο, χρόνο και κυρίως τη σωστή διάθεση. Σε χαλαρή παρέα έγινε πανηγύρι· σε λάθος βραδιά, θα μπορούσε πολύ εύκολα να με στραβώσει.
-
Honey Buzz: Fall FlavorsΤο Honey Buzz: Fall Flavors κλείνει γλυκά το τραπέζι, με χαριτωμένη παραγωγή αλλά αρκετό βάθος για να μη μείνει ποτέ «παιχνιδάκι για εξάχρονα». Τα πέντε modules του το κάνουν πιο γεμάτο χωρίς να του χαλάνε τη ροή.
-
Dinosaur Island: Rawr 'n WriteΤο Dinosaur Island: Rawr ’n Write με κέρδισε ως ένα roll & write που κρατά το άρωμα του μεγάλου Dinosaur Island, με έξυπνη μίξη ζαριών και σχεδίασης. Η πρώτη μου παρτίδα ήταν θετική, παρότι οι ειδικοί χαρακτήρες και τα κτίρια ίσως το κάνουν υπερβολικά εύκολο.
-
Path of CivilizationΤο Path of Civilization μπήκε στο τραπέζι με χαμηλές προσδοκίες και βγήκε από αυτό ως μια ευχάριστα γρήγορη, ταυτόχρονη civ εμπειρία. Έχει τις ατέλειές του, αλλά στα πέντε άτομα έκανε ακριβώς αυτό που υποσχέθηκε.
-
RaΤο Ra είναι ένα κλασικό κομμάτι Κνίζια που θα έπαιζα ευχαρίστως, χωρίς όμως να με συγκλονίσει. Στα τέσσερα άτομα, η τυχαιότητα των tiles που έρχονται από τη σακούλα μου φάνηκε υπερβολική.
-
LofotenΤο Lofoten είναι ένα φιλλεράκι που αρνείται πεισματικά να μείνει ελαφρύ: σε 45 λεπτά στριμώχνει καμένο set collection, έξυπνες επιλογές και ανατροπές μέχρι το τέλος. Δεν γίνεται κυρίως πιάτο, αλλά στο σωστό καλοκαιρινό τραπεζάκι έχει τον χαρακτήρα του.
-
Salton SeaΤο Salton Sea είναι από εκείνα τα μικρά κουτιά της Devir που σε κάνουν να κοιτάς το μέγεθός τους και μετά να αναρωτιέσαι πώς χώρεσε τόσο παιχνίδι μέσα. Ένα καθαρό, άτυχο οικονομικό παιχνίδι με ενδιαφέρουσα κεντρική ιδέα, έστω κι αν η συνολική του αίσθηση μένει λίγο στεγνή.
-
Fleet: The Dice GameΤο Fleet: The Dice Game έγινε το αγαπημένο roll & write του νεαρού μου και, ειλικρινά, δεν δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί. Είναι ένα έξυπνο, ευχάριστο παιχνίδι που δείχνει τα καλύτερά του με τρεις ή τέσσερις παίκτες.