Κριτικές

Το Village Rails είναι ένα τίμιο, γρήγορο σιδηροδρομικό filler της Osprey: μικρό σε βάρος, αλλά αρκετά πυκνό ώστε να κρατήσει απασχολημένο το μυαλό του τραινάκια.

Το Charioteer είναι μια γρήγορη, ξεκούραστη κούρσα αρμάτων για το τέλος της βραδιάς, με αρκετή σκέψη ώστε να μην παίζεται στον αυτόματο. Όμως η ελαφρότητά του μοιάζει κάπως φτωχή δίπλα στο σήμα της GMT και την τιμή του.

Το Findorff έχει έναν πραγματικά ενδιαφέροντα πυρήνα tableau building και action selection, αλλά τον ντύνει με ένα φινάλε που φοβάται τόσο πολύ την ποντοσαλάτα ώστε καταλήγει άτονο. Δεν είναι κακό παιχνίδι· είναι μια χαμένη ευκαιρία που παίζει γρήγορα και μένει μισό βήμα πριν γίνει ουσιαστικό.

Το Terracotta Army είναι ένα προσεγμένο medium euro που συνδυάζει worker placement και μια ελαφριά περιστροφή ροντέλ χωρίς να χάνει το μέτρο του. Δεν είναι απαραίτητο για κάθε συλλογή, αλλά είναι μια πολύ τίμια και καλοδουλεμένη επιλογή.

Το Resurgence ντύνει ένα σκληρό medium euro με τα ερείπια της Μόσχας και, ευτυχώς, το θέμα δεν είναι απλώς ντεκόρ. Είναι μια ποιοτική, ελαφρώς ασυνήθιστη παραγωγή με οικονομία που σε κρατάει μόνιμα τεντωμένο.

Το Marvel: Crisis Protocol είναι ένα γρήγορο, θεαματικό skirmish με καθαρό Marvel fan service και αρκετό βάθος για να επιστρέφεις. Δεν κυνηγά την απόλυτη πιστότητα στις δυνάμεις των ηρώων· κυνηγά την καλή μάχη στο τραπέζι, και την πιάνει.

Το Rise έχει έναν καθαρό, έξυπνο πυρήνα action selection και ένα δίκτυο δέκα tracks που αρχικά μοιάζει γεμάτο υποσχέσεις. Όταν όμως τελειώσει η διαδρομή, μένει η αίσθηση ενός σχεδίου που δεν ολοκλήρωσε την τελευταία του κίνηση.

Το Encyclopedia έχει παραγωγή που τιμά το θέμα του και ένα απολαυστικά σφιχτό dice drafting. Μετά έρχεται το τελικό σκοράρισμα και ανταμείβει τη μονοχρωμία με την αποφασιστικότητα ενός λογιστικού λάθους.

Το The Ketchup Mechanism & Other Ideas δεν είναι ένα απλό πακέτο προσθηκών για το Food Chain Magnate, αλλά ένα κουτί με έντεκα τρόπους να ξαναγράψεις το ίδιο, αμείλικτο παιχνίδι. Έχει τεράστιο βάθος· έχει όμως και συνδυασμούς που ζητούν προσεκτική επιμέλεια από το τραπέζι.

Το Minecraft: Heroes of the Village είναι ένα καλοφτιαγμένο, πολύ απλό set-collection παιχνίδι που μπορεί να φέρει ένα πεντάχρονο στο τραπέζι. Για μεγαλύτερα παιδιά, όμως, η αγωνία τελειώνει πριν αρχίσει.

Το Peak Oil: Profiteer είναι η ευχάριστη εξαίρεση από μια σειρά που μέχρι εδώ δεν με είχε πείσει. Σύντομο, καθαρό και αρκετά άγριο, ειδικά όταν γεμίσει το τραπέζι.

Το Verdant μεταφέρει το γνώριμο drafting του Cascadia σε ένα σπίτι γεμάτο φυτά, δωμάτια και αντικείμενα. Είναι προσεγμένο και έχει δόντια, αλλά ως επόμενο βήμα της ομάδας μοιάζει υπερβολικά ασφαλές.

Το Dirty Money πιάνει ένα εξαιρετικό θέμα — ξέπλυμα χρήματος με τέχνη και ακίνητα — αλλά το αφήνει να κουβαλήσει σχεδόν μόνο του το παιχνίδι. Παίζεται ευχάριστα και προκαλεί μερικά γελάκια, χωρίς όμως να αφήνει ιδιαίτερη επιθυμία για επιστροφή.

Στην πέμπτη και έκτη παρτίδα του Carnegie, το βασικό παιχνίδι εξακολουθεί να ανοίγει νέες γραμμές μέσα από τους συνδυασμούς των departments. Μια επαναλαμβανόμενη ισχυρή εκκίνηση αξίζει παρακολούθηση, όχι ακόμη καταδίκη.

Το Plutocracy έχει ένα εξαιρετικό concept και μια δελεαστική μίξη μηχανισμών, αλλά η υλοποίησή του καταλήγει σε optimisation με μία σωστή διαδρομή. Στο fixed/balanced setup, η σειρά γύρου μοιάζει να έχει ήδη γράψει το αποτέλεσμα.

Το The Hunters A.D. 2114 είναι ένα φιλόδοξο campaign game με εξαιρετική αφηγηματική γραφή και ένα σύστημα που επιβραβεύει την οργάνωση, αλλά απαιτεί να το παίξεις με τη σωστή σύνθεση ηρώων. Η μάχη και το crafting δεν κρατούν πάντοτε τον ίδιο ρυθμό με την ιστορία.

Η επέκταση του Maracaibo προσθέτει χρήσιμες μικρές βελτιώσεις, αλλά λίγα που να αλλάζουν ουσιαστικά την ήδη γνώριμη εξίσωση. Το βασικό παιχνίδι παραμένει πολύ καλό· απλώς μάλλον αναπνέει καλύτερα με τρεις παρά με τέσσερις.

Ένα μινιμαλιστικό civilization filler που χωράει σκέψη, φασαρία και γρήγορη παρέα σε μισή ωρίτσα. Στα 3-4 άτομα δείχνει να βρίσκει το πιο ζωηρό του τραπέζι.

Το D.E.I.: Divide et Impera μοιάζει με ένα πλήρες, προσεγμένο παιχνίδι σύγκρουσης περιοχών: όμορφο στο τραπέζι, χωρίς ζάρια και με αρκετό υλικό για να αντέξει. Δεν ανακαλύπτει τον τροχό, αλλά τον κυλάει με σιγουριά προς τη σωστή κατεύθυνση.

Το Lawyer Up είναι ένα ενδιαφέρον παιχνίδι για δύο που ανοίγει μετά την πρώτη γνωριμία. Με το Case 00, οι επαναληπτικές παρτίδες αποκτούν πολύ περισσότερο νεύρο καθώς το card pool και η επιλογή μαρτύρων παύουν να είναι άγνωστο έδαφος.

Το Hidden Leaders είναι ένα γρήγορο παιχνίδι κρυφών συμμαχιών που, με έξι παίκτες, προτιμά το χάος από τον προσεκτικό σχεδιασμό. Το φινάλε του δεν με κερδίζει προσωπικά, αλλά βρήκε πολύ καθαρά το κοινό του.

Το Brides & Bribes είναι ένα παλιομοδίτικο, ευχάριστα άκαρδο παιχνίδι κοινωνικής αναρρίχησης στη Γένοβα, όπου οι γάμοι είναι απλώς η πιο κομψή μορφή επίθεσης. Λίγο μπελαλίδικο στα χέρια, αλλά πολύτιμο όταν χρειάζεσαι πέντε παίκτες στο τραπέζι.

Το Heaven & Ale είναι ένα σκληρό, τίμιο ημι-ροντέλ που δεν αποκαλύπτει αμέσως την ισορροπία του. Με τις επαναλήψεις, οι επιλογές αποκτούν δόντια και το μπλοκάρισμα γίνεται ουσιαστικό.

Ένα σύντομο, προσιτό wargame για μια σκοτεινή σύγκρουση της Νότιας Αμερικής, με ασύμμετρες πλευρές και έμφαση στις κινήσεις αντί στα ζάρια. Δεν κυνηγά το βάθος των μεγάλων του είδους, αλλά ξέρει ακριβώς τι θέλει να είναι.