Κριτικές

Το Cthulhu: Dark Providence με κέρδισε στην πρώτη επαφή, παρά την εύλογη κόπωση που μπορεί να προκαλεί πια το θέμα του Μύθου. Κάτω από τη σφραγίδα του original Θείου φαίνεται να κρύβεται παιχνίδι με ρυθμό και αρκετό βάθος.

Το Star Wars: The Deckbuilding Game – Clone Wars Edition είναι μια χαριτωμένη, προσιτή επιστροφή στο αγαπημένο era ενός νεαρού Star Wars fan. Για έναν παίκτη που έχει ήδη χορτάσει το είδος, όμως, δεν βρίσκει εύκολα εκείνη τη σπίθα που δικαιολογεί τον θόρυβο.

Το Lairs είναι ένα γρήγορο, έξυπνο διπλάκι με μπουντρούμια, τέρατα και λούτα, που ξέρει να μην παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά σοβαρά. Το βασικό κουτί είναι φιλικό για μικρούς, ενώ τα expansions το ανοίγουν και για μεγαλύτερους.

Το Revenant της Mindclash έχει απλή κεντρική λογική, θεματική συνοχή και μια αξιοσημείωτη ικανότητα να μετατρέπει αυτά τα προτερήματα σε ένα πολύ πυκνό σύστημα. Η παρτίδα ήταν απολαυστική, αλλά το παιχνίδι μοιάζει φορτωμένο ακόμη και για έμπειρους heavy gamers.

Το Unmatched: Teen Spirit επιβεβαιώνει πόσο καλή ιδέα είναι οι σύντομες, θεματικές μονομαχίες. Είναι ένα παιχνίδι που δουλεύει πολύ καλά και για γονιό με παιδί, αρκεί να μην πέσετε κατευθείαν στους πιο σύνθετους χαρακτήρες.

Το West Story: A Town Building Game είναι ένα σφιχτό tableau builder με έναν γνώριμα ελκυστικό μηχανισμό ζαριών, αλλά το σκοράρισμα και ο ρυθμός του δεν το αφήνουν να απογειωθεί. Μια μέτρια εμπειρία που, παρά τις ατέλειές της, θα ξανάβαζα στο τραπέζι.

Το Bloody Business παίρνει το Scarface 1920 από ένα άτονο area-control παιχνίδι και το κάνει μια μεγάλη, βίαιη και γεμάτη ίντριγκα αναμέτρηση συμμοριών. Κοστίζει χρόνο, αλλά επιτέλους δικαιολογεί το μέγεθος του κουτιού.

Το Ronin είναι ένα λιτό, θεματικό area-control της Queen Games που γεμίζει ευχάριστα περίπου μία ώρα χωρίς να φορτώνει το τραπέζι με περιττούς κανόνες. Θέλει όμως κόσμο: κάτω από τέσσερις παίκτες, χάνει τον λόγο ύπαρξής του.

Το Fromage και το Formaggio είναι δύο εκδόσεις ενός φιλόδοξου παιχνιδιού που μπορείς να ανακατεύεις μεταξύ τους για ατελείωτη ανανέωση. Με την περιστρεφόμενη πιατέλα του και την ταυτόχρονη δράση, φέρνει στρατηγική χωρίς την κούραση της αναμονής.

Το Feya's Swamp παντρεύει euro racing και area control σε έναν μαγικό βάλτο, με φυλές ζώων που ανταγωνίζονται για κυριαρχία. Είναι σύνθετο, ευχάριστο και γεμάτο εναλλακτικές προς τη νίκη, αν και η ασυμμετρία του θέλει λίγο ακόμη ζύγισμα.

Το Crisis: 1914 ντύνει ένα απλό παιχνίδι ρίσκου με διπλωματικές τράπουλες, μπελ επόκ ατμόσφαιρα και αρκετές αφορμές να χαλάσεις τα σχέδια του διπλανού σου. Δεν είναι βαρύ όσο δείχνει, αλλά στη σωστή παρέα βγάζει ωραίες προδοσίες.

Το The Druids of Edora είναι ένα πυκνό παιχνίδι βελτιστοποίησης, πολύ πιο απαιτητικό από ό,τι αφήνει αρχικά να εννοηθεί το ταμπλό του. Με πολλές διαδρομές σκοραρίσματος και λίγες σπατάλες κινήσεων να συγχωρούνται, ανταμείβει τον προσεκτικό σχεδιασμό.

Το Unmatched Adventures: Teenage Mutant Ninja Turtles μετατρέπει την αναμέτρηση σε συνεργατικό boss fight με έξυπνες αλλαγές και δυσκολία που σε καλεί πίσω στο τραπέζι. Ο Shredder ήδη μας έχει βάλει στη θέση μας.

Το Meltwater είναι ένα αλλόκοτο, γρήγορο παιχνίδι για δύο, όπου ο πυρηνικός χειμώνας δεν είναι σκηνικό αλλά το ρολόι που σε κυνηγά. Δεν είναι καθαρόαιμο wargame· είναι μια πολύ πιο προσωπική μάχη για το ποιος θα μείνει νηστικός πρώτος.

Το The Old King's Crown είναι ένα σκληρό, τίμιο ασύμμετρο παιχνίδι κατάκτησης περιοχών που θέλει παρέα πρόθυμη να μάθει τις φατρίες της. Με γνώση στο τραπέζι, οι αιχμηρές του γωνίες γίνονται το καλύτερό του χαρακτηριστικό.

Το Angel's Share είναι ένα ξερό, καθαρό οικονομικό παιχνίδι για βαρέλια και single malt, με την αγορά να γίνεται πεδίο μάχης. Στα πέντε λάμπει ιδιαίτερα.

Το Azul: Queen's Garden είναι ένα εξάγωνο tile-drafting παιχνίδι που με κέρδισε πολύ περισσότερο απ’ όσο περίμενα. Έχει γρήγορο ρυθμό, ουσιαστικές επιλογές και σκοράρισμα που σε κάνει να θέλεις αμέσως άλλη μία παρτίδα.

Η νέα μορφή του Nippon: Zaibatsu ξαναδίνει ζεστασιά σε ένα έξυπνο, μετρημένο οικονομικό euro που είχε αρχίσει να χάνεται στο ντουλάπι. Τα καράβια αποδεικνύονται ουσιαστική προσθήκη, όχι απλώς γυαλιστερό νέο πράγμα.

Το Stupor Mundi ντύνεται σαν βαρύ γερμανικό euro και παίζει εξίσου στεγνά. Δεν είναι δυσάρεστο, απλώς δεν αφήνει αρκετό ίχνος για να ζητήσεις δεύτερη μερίδα.

Το Sanctuary συμπυκνώνει τη γεύση του Ark Nova σε ένα πολύ πιο βατό παιχνίδι tile drafting, χωρίς να χάνει την ανάγκη για σκέψη. Είναι εξαιρετικά ευχάριστο, αλλά εγώ θα επιστρέφω συνήθως στον μεγαλύτερο αδελφό του.

Ένα ελαφρύ παιχνίδι hidden squad placement με μαγικούς ιππότες, ζάρια και αποστολές. Έχει μια ευχάριστη σπίθα, αλλά η αλληλεπίδρασή του δεν πιέζει αρκετά το τραπέζι.

Το Forestry είναι ένα σφιχτό euro διαχείρισης πόρων για βιώσιμη υλοτομία, που όχι μόνο αντέχει στους τέσσερις αλλά εκεί αποκτά και την πιο άγρια πλευρά του. Οι επιλογές μένουν ανοιχτές, οι γύροι στο τέλος στενεύουν επικίνδυνα και οι διαφορές μπορεί να κρίνονται κυριολεκτικά στον πόντο.

Το Ayar: Children of the Sun είναι το τρίτο παιχνίδι των Grandon-Lopiano για την Osprey, μετά τα Merv και Sankore, και βρίσκει μια ενδιαφέρουσα μέση διαδρομή σε διάρκεια και πολυπλοκότητα. Ένα euro με δικές του ιδέες, που ζητά δεύτερη παρτίδα πριν αποκαλύψει τη δομή του.

Το Galaxy Trucker δεν κέρδισε ούτε τον νεαρό διάδοχο ούτε εμένα στη δεύτερη διαδρομή του. Μένει μόνο η ελπίδα πως μια τετράδα θα βγάλει από τα συντρίμμια το γέλιο που του λείπει.