Κριτικές

Το 3 Ring Circus συνδυάζει tableau/engine building, area majority και αγώνα προόδου σε ένα συμπαγές euro που ζητά ουσιαστικές αποφάσεις χωρίς να βαραίνει υπερβολικά. Οι κάρτες έχουν λίγη περισσότερη τύχη απ’ όση θα ήθελα, αλλά ο σχεδιασμός ανταμείβει και τη δεύτερη γνωριμία.

Το The White Castle είναι ένα σφιχτό, καθαρόαιμο euro engine builder: δεν ανακαλύπτει μηχανισμούς, αλλά τους δένει με αξιοσημείωτη οικονομία. Η διάρκειά του είναι τίμια, οι αποφάσεις του πυκνές και η πίεση του αρκετά πραγματική.

Το Planet B είναι ένα χορταστικό eurotrash worker placement για μεγαλοεργολάβους μιας μελλοντικής πόλης, με εύκολη εξήγηση και αρκετό χώρο για κουβέντα πάνω από το τραπέζι. Το ατίθασο, τυχαίο scoring του θα διχάσει όσους παίρνουν πολύ σοβαρά το τελικό μέτρημα.

Το Black Friday παίρνει ένα παλιότερο σχέδιο με μέτρια υποδοχή και, με μικρές αλλά κρίσιμες αλλαγές στη ροή, το μετατρέπει σε εξαιρετικά σφιχτό χρηματιστηριακό παιχνίδι. Είναι η καθαρότερη επιλογή μετά το Rolling Stock για όποιον θέλει μετοχές χωρίς να παραδώσει ολόκληρο το βράδυ του.

Το Vs. System 2PCG: AEW είναι ένα απλό, αυτόνομο και πολύ προσβάσιμο σημείο εισόδου στο σύστημα, έστω κι αν το wrestling θέμα του δεν του δίνει ιδιαίτερη ένταση. Για περισσότερη ποικιλία και βάθος, το The Boys και κυρίως το The Marvel Battles έχουν σαφώς περισσότερο ψωμί.

Το Rats of Wistar ντύνει ένα βαρύ, γεμάτο γρανάζια worker placement με χαριτωμένα τρωκτικά και τυράκια. Έχει αμέτρητες διαδρομές προς τη νίκη, αλλά ζητά υπομονή που δεν μου επέστρεψε πάντα.

Η Special Edition του The Castles of Burgundy είναι ένα υπέροχα πολυτελές αντικείμενο γύρω από ένα παιχνίδι που για μένα πια δείχνει την ηλικία του. Η παρέα εξακολουθεί να το αγαπά, αλλά η παραλλαγή vineyards δεν ήταν η ανανέωση που χρειαζόταν.

Το Wild Tiled West είναι ένα ελαφρύ tile-drafting παιχνίδι με γρήγορο ρυθμό, καθαρή παραγωγή και αρκετή σκέψη κάτω από τη χαριτωμένη western επιφάνειά του. Δεν είναι άψογο, αλλά όταν η παρέα μάθει τον βηματισμό του, γίνεται ένα τίμιο και πολύ ευχάριστο κομμάτι για το τραπέζι.

Το 7th Sea: City of Five Sails είναι ένα σκληρό LCG που ζητά υπομονή πριν αρχίσει να ανταποδίδει. Μετά από αρκετές παρτίδες και λίγη τόλμη στο deckbuilding, η γοητεία του βγαίνει στην επιφάνεια.

Το Age of Innovation παίρνει τον πυρήνα που έκανε το Terra Mystica τόσο ελκυστικό και τον φορτώνει μέχρι τα ράφια. Δεν είναι λιτό ούτε ιδιαίτερα ισορροπημένο, αλλά είναι ένα πλούσιο, χορταστικό euro με διάθεση να σε κερδίσει.

Το Point City παίρνει την αμεσότητα του Point Salad και τη μεταφέρει σε ένα απλό engine builder με λίγο περισσότερο βάθος και αρκετό χώρο για έξυπνο counterdrafting.

Το Septima είναι η πιο προσιτή και θεματική πλευρά της Mindclash, χωρίς να ξεχνά εντελώς το βάρος που περιμένουν οι φίλοι της. Μια πανέμορφη, καλοδεμένη εμπειρία που όμως δεν μας άφησε με την ανυπομονησία των μεγάλων αδελφών της.

Το Pilgrim ενώνει 18xx route building, engine building και mancala τύπου Trajan σε ένα παράδοξο αλλά λειτουργικό οικονομικό παζλ. Είναι ευρηματικό και απαιτητικό, ίσως όμως τόσο σφιχτό ώστε η πίεση να τρώει μέρος της απόλαυσης.

Το Seas of Havoc είναι ένα πειρατικό deck-builder/worker placement με διάρκεια σχεδόν filler, αλλά χωρίς την ένταση που θα δικαιολογούσε τη θέση του στη συλλογή. Οι αρχικές δυνάμεις των καπετάνιων μοιάζουν άνισες με τρόπο που η παρτίδα δεν καταφέρνει να διορθώσει.

Το Barcelona είναι μια τίμια βιποσαλάτα, ευχάριστα πυκνή χωρίς να γίνεται εξαντλητική. Οι προφανείς δρόμοι προς τη νίκη αποδεικνύονται παγίδες, κι αυτό αφήνει χώρο για την επόμενη παρτίδα.

Το Books of Time έχει μια έξυπνη ιδέα tableau building, αλλά την αφήνει να παριστάνει το engine building χωρίς να της δίνει αρκετό βάθος. Είναι άλλο ένα euro-vp salad που πέρασε από το τραπέζι και δεν άφησε πολλά πίσω του.

Το Twisty Tracks είναι ένα ανάλαφρο σιδηροδρομικό παζλ που παντρεύει τη γοητεία του Village Rails με την καθαρότητα του Tsuro. Όμορφο, προσιτό και αρκετά σβέλτο ώστε να μη μένει κανείς στον σταθμό.

Το Last Will κάνει το φαλήρισμα ευγενική υπόθεση και το ντύνει με ένα ανάλαφρο, δεμένο παιχνίδι worker placement και hand management. Το μεγάλο του χαρτί είναι ότι χωράει άνετα πέντε παίκτες χωρίς να τραβάει τη βραδιά από τα μαλλιά.

Το Twilight Inscription είναι ένα roll & write γεμάτο σύμβολα, όπου η πρώτη παρτίδα μπορεί να μοιάζει με μάθημα υπό πίεση. Δεν είναι το είδος μου, αλλά καταλαβαίνω γιατί θεωρείται από τα κορυφαία του.

Το Keydom's Dragons παίρνει το hidden-strength worker placement και το κάνει αφορμή για φασαρία, μπλόφες και πισώπλατα χτυπήματα. Σε μεγάλη, σωστή παρέα είναι πολύ πιο ανάλαφρο απ’ όσο ίσως περιμένουν οι φίλοι της σειράς Key.

Το Guns & Steel είναι ένα μινιμαλιστικό civilization game μισής ώρας, με αρκετή σκέψη χωμένη σε πολύ λίγο χρόνο. Με τρεις παίκτες λάμπει ως γρήγορη, απαιτητική παρέα για καφέ ή διακοπές με gamers.

Το Shadow Network είναι ένα στεγνό παιχνίδι set collection με λίγη ανάπτυξη μηχανής, που φοράει κατασκοπικό παλτό χωρίς να μπαίνει ποτέ στον ρόλο του. Δεν είναι χαλασμένο· απλώς δεν αφήνει ιδιαίτερο ίχνος.

Το Tiletum δεν είναι καταστροφή, αλλά για μένα είναι η πιο άτονη κυκλοφορία των Tascini των τελευταίων χρόνων. Έχει ζάρια, χάρτη και αρκετή διαδικασία· δυστυχώς, τα συνδυάζει με τρόπους που βαραίνουν το τραπέζι.

Το Great Western Trail: Argentina παίρνει τον γνώριμο σκελετό του κλασικού GWT και τον φορτώνει με πιο απαιτητικές αποφάσεις, περισσότερες διαδρομές προς τη νίκη και μια αίσθηση αγώνα. Είναι εξαιρετικό ριμίξ, ακόμη κι αν εγώ επιστρέφω ευκολότερα στο πιο λιτό πρωτότυπο.