Συντάκτης
TheTrainSpotter
Εμμονικός με τους μηχανισμούς. Δεν κρίνει ποτέ ένα παιχνίδι μεμονωμένα — πάντα ψάχνει τι δανείζεται, τι βελτιώνει και ποιοι άλλοι τίτλοι κάθονται δίπλα του στο ράφι.
154 κριτικές
-
Κριτική Viscounts of the West Kingdom
Το Viscounts of the West Kingdom παίρνει το rondel, το κάνει λιγότερο προβλέψιμο και, παραδόξως, πολύ πιο ενδιαφέρον. Η τύχη των διαθέσιμων καρτών περιορίζει τον προγραμματισμό, αλλά δεν ακυρώνει την εξαιρετική του σχεδίαση.
-
Κριτική Raising Chicago
Το Raising Chicago είναι ένα σχεδόν κρυμμένο διαμάντι της Spiellworx: καθαρό παιχνίδι δημοπρασιών, χωρίς τύχη, με έναν modified Walrasian μηχανισμό που κάνει την αγορά του να μοιάζει ταυτόχρονα αυστηρή και εκρηκτική.
-
Κριτική Inferno
Το Inferno ντύνει μια αυστηρή euro κατασκευή με ψυχές, τιμωρίες και την περιήγηση του Δάντη στα δέκα επίπεδα της Κόλασης. Έχει ουσιαστική αλληλεπίδραση και οικονομία μέχρι τον τελευταίο οβολό, αλλά θέλει τέσσερις και προσεκτική επιλογή Φυλάκων.
-
Κριτική Galactic Cruise
Το Galactic Cruise είναι ένα πληθωρικό medium euro με εντυπωσιακή παρουσία και έξι αλληλένδετα συστήματα, που τελικά αποδείχθηκε πολύ πιο ευέλικτο απ’ όσο έδειξε η πρώτη παρτίδα. Η αρχική τύχη των καρτών και η υψηλή τιμή παραμένουν επιφυλάξεις, αλλά η δεύτερη επαφή ανέδειξε ένα εξαιρετικά χορταστικό παιχνίδι.
-
Κριτική Mistborn: The Deckbuilding Game
Το Mistborn: The Deckbuilding Game παίρνει το γνώριμο deck building και το αναγκάζει να υπηρετήσει το θέμα του, αντί να το φορά σαν αυτοκόλλητο. Η διαχείριση των μετάλλων δίνει πραγματικό λόγο να χτίσεις μια πολυσυλλεκτική τράπουλα.
-
Κριτική Unstoppable
Το Unstoppable είναι ένα απαιτητικό co-op/solo boss fighter με card crafting που σπρώχνει το είδος αισθητά μπροστά από το Aeon's End. Δεν χαρίζεται ούτε στις αποφάσεις ούτε στο εγχειρίδιο, αλλά έχει βάθος που δικαιολογεί πλήρως την προσπάθεια.
-
Κριτική Caylus
Το Caylus παραμένει ένα λιτό, δεμένο euro της παλιάς γερμανικής σχολής, με μηχανισμούς που δεν χρειάζονται στολίδια για να δουλέψουν. Η μάχη για τα καθοριστικά κτήρια δεν είναι για όλους, αλλά εξηγεί γιατί το παιχνίδι κράτησε τη φήμη του.
-
Κριτική Aquatica
Το Aquatica είναι ένας λιτός, ελαφρά ασύμμετρος engine builder με μια καθαρή ιδέα εξερεύνησης που του δίνει τη δική του ταυτότητα. Δεν περισσεύει σε τίποτα, και αυτό είναι ακριβώς το προτέρημά του.
-
Κριτική Daitoshi
Το Daitoshi είναι η μαξιμαλιστική στροφή του Garcia: βαρύ euro με πολλά συστήματα, αλλά με τις συνδέσεις τους προσεγμένες και ουσιαστικές. Απευθύνεται σε παίκτες που ήδη διαβάζουν άνετα αυτή τη γλώσσα σχεδιασμού.
-
Κριτική Resafa
Το Resafa είναι ένα φρέσκο, αέρινο euro του Βλαδίμηρου, με έξι κάρτες διπλής δράσης να οργανώνουν μια ευχάριστα πυκνή παρτίδα. Έξυπνο και ισορροπημένο, φτάνει σε χορταστικό φινάλε χωρίς να βαραίνει το τραπέζι.
-
Κριτική Stephens
Το Stephens είναι ένα παράξενο, ελαφρώς καυστικό euro με έναν μηχανισμό εργοστασίων που αξίζει προσοχή, ακόμη κι αν το υπόλοιπο σύστημα δεν δένει πάντα. Σύσταση μόνο για βαθιά γιουράκηδες που αναζητούν κάτι έξω από την καθιερωμένη γραμμή παραγωγής.
-
Κριτική 18Rhl
Το 18Rhl προσφέρει δύο χάρτες με καθαρές, διαφορετικές προτεραιότητες, χωρίς όμως να ανανεώνει ουσιαστικά τη γνώριμη φόρμουλα των 18XX. Στο RHL η παρτίδα μένει ευχάριστα διαχειρίσιμη, αλλά ο ανταγωνισμός για τα σωστά δίκτυα είναι στενότερος απ’ όσο χρειάζεται.
-
Κριτική Ezra and Nehemiah
Το Ezra and Nehemiah παίρνει γνώριμες ιδέες του Phillips και τις οργανώνει σε ένα διαφορετικό, απαιτητικό tableau builder. Έχει ουσιαστικές επιλογές, αλλά η αξία των δρόμων προς τη νίκη μεταβάλλεται αισθητά με τον αριθμό παικτών.
-
Κριτική Black Forest
Το Black Forest είναι μια οικεία επιστροφή του Uwe σε ροδέλες πόρων, δάση και παραγωγικές αλυσίδες, με αρκετή δική του ιδιοτροπία για να μη μοιάζει απλώς με ανακύκλωση. Δεν εντυπωσιάζει κεραυνοβόλα, αλλά στέκεται αισθητά πάνω από το Atiwa.
-
Κριτική Minos: Dawn of the Bronze Age
Το Minos: Dawn of the Bronze Age είναι ένα μεσαίου βάρους euro που συνδυάζει tableau building και area control με περισσότερη φρεσκάδα απ’ όση προδίδει η πρώτη του εικόνα. Η αρχαία Κρήτη εδώ έχει ουσία, όχι απλώς θέμα.
-
Κριτική Intarsia
Το Intarsia είναι ένα καθαρό, καλοπαραγμένο παιχνίδι μωσαϊκού με αρκετό κάψιμο για να κρατά το ενδιαφέρον, αλλά όχι αρκετή ελευθερία για να ξεχωρίσει. Η συγγένεια με το Art Society φαίνεται, χωρίς να φτάνει την ίδια αίσθηση φρεσκάδας.
-
Κριτική Civolution
Το Civolution είναι ένας βαρύς, σφιχτός μηχανικός διάδοχος της Βουργουνδίας, όπου το sandbox δεν σημαίνει ότι χωράνε όλα. Το σκοράρισμα έχει ένα μικρό στραβοπάτημα, αλλά το υπόλοιπο σύστημα το ξεπερνά άνετα.
-
Κριτική Mistwind
Το Mistwind είναι ένα πυκνό υβρίδιο worker placement, δικτύου και μεταφορών, με αερόπλοια και objectives που απαιτούν σοβαρό προγραμματισμό. Ανεξάρτητη παραγωγή με σπάνια προτίμηση στα πέντε άτομα, έχει το βάρος ενός τίτλου που δύσκολα θα ξαναβρεί εύκολη θέση στο retail.
-
Κριτική Andromeda's Edge
Το Andromeda's Edge παίρνει τον πυρήνα του Dwellings of Eldervale και τον επεκτείνει σε ένα πυκνό, αρθρωτό παιχνίδι engine building. Θέλει χρόνο, προσοχή στις φυλές και διάθεση για διαχείριση, αλλά στις σωστές συνθήκες αποδεικνύεται πλουσιότερο από τον πρόγονό του.
-
Κριτική Railways of the Lost Atlas
Ένα 18XX σε φανταστικό κόσμο που αφήνει τον χάρτη να προκύψει από τους ίδιους τους παίκτες, χωρίς να χαλαρώνει καθόλου την πίεση. Μοντέρνο στο στήσιμο, αλλά με δόντια εκεί που μετράει.
-
Κριτική Dinosaur Island: Rawr 'n Write
Το Dinosaur Island: Rawr ’n Write μεταφέρει επιτυχημένα το flavour του μεγαλύτερου παιχνιδιού σε ένα έξυπνο roll & write με ζάρια, σχεδίαση και χωροταξία. Οι ειδικοί χαρακτήρες και τα κτίρια όμως μοιάζουν υπερβολικά ισχυρά, τουλάχιστον στην πρώτη παρτίδα.
-
Κριτική Path of Civilization
Το Path of Civilization ξεπερνά τις πρώτες, απολύτως λογικές επιφυλάξεις του με ένα πολιτισμικό παιχνίδι που όντως αντέχει πέντε ταυτόχρονους παίκτες. Έχει προβλήματα στην αρχική τυχαιότητα, αλλά ο ρυθμός του δεν αφήνει την ενόχληση να γίνει βάρος.
-
Κριτική Lofoten
Το Lofoten συμπυκνώνει ένα βαθιά καμένο παιχνίδι συλλογής σετ σε 45 λεπτά, με ένα προσωπικό δυναμικό rondel που κάνει κάθε επιλογή να μετράει. Είναι ευφυές και ανατρεπτικό, έστω κι αν δεν αποφασίζει εντελώς αν θέλει να είναι φιλλεράκι ή κυρίως πιάτο.
-
Κριτική Border States
Το Border States ντύνει ένα συμμετρικό παιχνίδι area dominance με τον Αμερικανικό Εμφύλιο και το μετατρέπει σε αλληλουχία από συγκρούσεις για ιστορικά πεδία μαχών. Έχει έξυπνες ιδέες, αλλά η αντοχή του στον χρόνο μοιάζει περιορισμένη.
