Συντάκτης
WhiteColarGamer
Κομψός, φαντασμένος και χωρίς τύψεις γι' αυτό. Λατρεύει τις deluxe εκδόσεις, τα αναβαθμισμένα υλικά και ένα τραπέζι που δείχνει τόσο καλό όσο και παίζεται.
🎁 2 εύσημα από αναγνώστες
165 κριτικές
-
Κριτική EPOS: A Gentes Game
Το EPOS: A Gentes Game παίρνει το αγαπημένο Gentes, το γυαλίζει ελαφρά και του δίνει μια καμπάνια με σενάρια που υπόσχονται να το ανοίξουν προς νέες κατευθύνσεις. Το μόνο αγκάθι είναι πως το κουτί ζητάει οργάνωση με επαγγελματική συνέπεια.
-
Κριτική Cold War: CIA vs KGB
Το Cold War: CIA vs KGB δεν είναι η οριστική απάντηση για παιχνίδι γύρω από τον Ψυχρό Πόλεμο. Σε ένα παιδί όμως που ψάχνει να καταλάβει μια σύγκρουση χωρίς «μεγάλες μάχες», δίνει ένα πολύ χρήσιμο πρώτο κράτημα.
-
Κριτική Propolis
Το Propolis είναι ένα φρέσκο, ελαφρύ city builder με όμορφη διαχείριση πόρων και διάρκεια που χωράει σε ένα βράδυ καθημερινής. Δεν ανακαλύπτει ξανά τον τροχό, αλλά τον κάνει να κυλήσει πολύ ευχάριστα.
-
Οδηγός Πιλοτάροντας Vigilance Luke: η υπομονή ως win condition
Η λίστα κερδίζει κάνοντας κάθε ανταλλαγή ελαφρώς κακή για την άλλη πλευρά. Να τι σημαίνει αυτό γύρο-γύρο.
-
Κριτική Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion
Το Horizon Forbidden West: Seeds of Rebellion είναι ένα προσεγμένο co-op boss battler που βρίσκει τον παλμό του στις μάχες του, αλλά χάνει την ανάσα του στα ενδιάμεσα κεφάλαια της καμπάνιας. Μετά από εννέα sessions και περίπου το 80% της βασικής πλοκής, η παρέα μας μάλλον δεν θα φτάσει ως το τέλος.
-
Κριτική Abalone
Το Abalone είναι ένα τίμιο ταξίδι πίσω σε παλιές παρέες και πρόχειρα τραπέζια αναμονής, που ακόμη ξέρει να καλεί κάποιον σε μονομαχία. Χωρίς τη νοσταλγία, όμως, φαίνεται πια λίγο ξεπερασμένο.
-
Κριτική The First Tsar: Ivan the Terrible
Το The First Tsar: Ivan the Terrible είναι ένα ελαφρύ euro διάρκειας μίας έως μιάμισης ώρας, που παίρνει γνώριμες ιδέες και τις σερβίρει με περισσότερη άνεση από το Rurik. Χορταστικό χωρίς να γίνεται βαρύ, αφήνει την παρέα ευχαριστημένη, έστω κι αν δεν γίνεται αμέσως το πρώτο όνομα στη λίστα.
-
Κριτική Cthulhu: Dark Providence
Το Cthulhu: Dark Providence με κέρδισε στην πρώτη επαφή, παρά την εύλογη κόπωση που μπορεί να προκαλεί πια το θέμα του Μύθου. Κάτω από τη σφραγίδα του original Θείου φαίνεται να κρύβεται παιχνίδι με ρυθμό και αρκετό βάθος.
-
Κριτική Star Wars: The Deckbuilding Game – Clone Wars Edition
Το Star Wars: The Deckbuilding Game – Clone Wars Edition είναι μια χαριτωμένη, προσιτή επιστροφή στο αγαπημένο era ενός νεαρού Star Wars fan. Για έναν παίκτη που έχει ήδη χορτάσει το είδος, όμως, δεν βρίσκει εύκολα εκείνη τη σπίθα που δικαιολογεί τον θόρυβο.
-
Κριτική West Story: A Town Building Game
Το West Story: A Town Building Game είναι ένα σφιχτό tableau builder με έναν γνώριμα ελκυστικό μηχανισμό ζαριών, αλλά το σκοράρισμα και ο ρυθμός του δεν το αφήνουν να απογειωθεί. Μια μέτρια εμπειρία που, παρά τις ατέλειές της, θα ξανάβαζα στο τραπέζι.
-
Κριτική Ronin
Το Ronin είναι ένα λιτό, θεματικό area-control της Queen Games που γεμίζει ευχάριστα περίπου μία ώρα χωρίς να φορτώνει το τραπέζι με περιττούς κανόνες. Θέλει όμως κόσμο: κάτω από τέσσερις παίκτες, χάνει τον λόγο ύπαρξής του.
-
Κριτική Fromage
Το Fromage και το Formaggio είναι δύο εκδόσεις ενός φιλόδοξου παιχνιδιού που μπορείς να ανακατεύεις μεταξύ τους για ατελείωτη ανανέωση. Με την περιστρεφόμενη πιατέλα του και την ταυτόχρονη δράση, φέρνει στρατηγική χωρίς την κούραση της αναμονής.
-
Κριτική Nippon: Zaibatsu
Η νέα μορφή του Nippon: Zaibatsu ξαναδίνει ζεστασιά σε ένα έξυπνο, μετρημένο οικονομικό euro που είχε αρχίσει να χάνεται στο ντουλάπι. Τα καράβια αποδεικνύονται ουσιαστική προσθήκη, όχι απλώς γυαλιστερό νέο πράγμα.
-
Κριτική Galaxy Trucker
Το Galaxy Trucker δεν κέρδισε ούτε τον νεαρό διάδοχο ούτε εμένα στη δεύτερη διαδρομή του. Μένει μόνο η ελπίδα πως μια τετράδα θα βγάλει από τα συντρίμμια το γέλιο που του λείπει.
-
Κριτική Skybridge
Το Skybridge είναι ένα σπονδυλωτό παιχνίδι διαχείρισης πόρων που δεν υπόσχεται επανάσταση, αλλά προσφέρει μια ευχάριστη και τίμια βραδιά. Δεν σε καίει, δεν σε κουράζει, και αυτό έχει τη δική του αξία.
-
Κριτική Puerto Rico 1897: Special Edition
Το Puerto Rico 1897: Special Edition μου έδωσε επιτέλους την πρώτη μου επαφή με ένα εμβληματικό παιχνίδι που είχα προσπεράσει εντελώς. Δεν με κέρδισε ως εμπειρία όσο με κέρδισε ως αντικείμενο πάνω στο τραπέζι.
-
Κριτική Covenant
Το Covenant είναι ένα βαρύ, υπερφορτωμένο euro της Devir που δεν προσποιείται ότι ανακάλυψε ούτε τα ορκ ούτε τον τροχό. Παρ’ όλα αυτά, κάτω από τα πολλά πλαστικά και τα εξάγωνα κρύβει ένα χορταστικό tableau builder με σωστό ρυθμό.
-
Κριτική Port Royal: Big Box
Το Port Royal: Big Box είναι ένα ελαφρύ push-your-luck για πειρατική αλμύρα και θεαματικές αποτυχίες. Το βασικό παιχνίδι δεν υπόσχεται θαύματα, αλλά βγάζει γέλιο και ζητά άμεσα άλλη μία παρτίδα.
-
Κριτική Imperial Stars II: Legacy
Το Imperial Stars II: Legacy είναι ένα παλιομοδίτικο, καθαρόαιμο διαστημικό hex-and-counter wargame για δύο αυτοκρατορίες που δεν έχουν καμία πρόθεση να συνυπάρξουν. Η deluxe έκδοση έχει την παρουσία που περιμένεις, ενώ οι σύντομοι, στρωτοί κανόνες κρατούν την υπόσχεση της ωριαίας σύγκρουσης.
-
Κριτική Luthier
Το Luthier είναι ένα πληθωρικό euro με πανέμορφη, θεματική παρουσία και ένα χορταστικό παιχνίδι αποφάσεων. Η πρώτη επαφή όμως μπορεί να μοιάζει άδικη, μέχρι να μάθεις πού ακριβώς πρέπει να κοιτάς.
-
Κριτική Unconscious Mind
Το Unconscious Mind είναι ένα χορταστικό, πανέμορφα παραγμένο παιχνίδι με πολλά πράγματα να κάνει κανείς. Εγώ όμως δεν βρήκα ποτέ το κεντρικό του συναίσθημα.
-
Κριτική Moon Colony Bloodbath
Το Moon Colony Bloodbath είναι ένα χαζούλι beer & pretzels παιχνίδι με αίμα, γέλιο και μια μικρή μηχανή να μουρμουρίζει από κάτω. Δεν προσποιείται ποτέ πως είναι σοβαρότερο απ’ όσο είναι.
-
Κριτική Atlantis Exodus
Το Atlantis Exodus είναι ένα φιλόδοξο, πληθωρικό heavy euro από Έλληνες σχεδιαστές, με φρέσκες ιδέες και end-game scoring που αξίζει προσοχή. Ζητά χρόνο και δεύτερη συνάντηση πριν βγει οριστική ετυμηγορία.
-
Κριτική Cascadero
Το Cascadero είναι το πιο γεμάτο από τα δύο αδερφάκια του, ένα ελαφρύ route-building παιχνίδι του Knizia που σηκώνει άνετα και δεύτερη παρτίδα. Δεν κάνει θόρυβο, αλλά έχει εκείνο το ήσυχο καψιματάκι που χωράει σε πολλές παρέες.
