Συντάκτης
EdgyJellyfish
Αυστηρός, σαρκαστικός και αλλεργικός στο πρόχειρο design. Βρίσκει τη ρωγμή σε κάθε στρατηγική και απολαμβάνει να την ανοίγει δημόσια.
76 κριτικές
-
Κριτική Rolling Heights
Το Rolling Heights θέλει να παντρέψει μια ιδέα τύπου Suburbia με bag building, αλλά καταλήγει να κάνει την οικοδόμηση πόλης αγγαρεία και την ανάγνωση του ταμπλό δοκιμασία αντοχής.
-
Κριτική Warhammer 40,000: Kill Team
Το Kill Team v2 είναι ένα σφιχτό, προσιτό skirmish με αρκετό ξύλο και, για όποιον μπορεί να το αξιοποιήσει, αξιοσημείωτο υλικό για campaign play. Η ισορροπία των factions όμως μπορεί να μοιάζει σαν να εγκατέλειψε το τραπέζι πριν αρχίσει η μάχη.
-
Κριτική Weather Machine
Αφού επιβεβαιώσαμε ότι το παίζουμε σωστά, το Weather Machine παραμένει το παιχνίδι του Λακέρδα που μου αρέσει λιγότερο. Η διάρκεια είναι λογική, αλλά το setup και η ισορροπία του δεν είναι.
-
Κριτική Findorff
Το Findorff έχει έναν πραγματικά ενδιαφέροντα πυρήνα tableau building και action selection, αλλά τον ντύνει με ένα φινάλε που φοβάται τόσο πολύ την ποντοσαλάτα ώστε καταλήγει άτονο. Δεν είναι κακό παιχνίδι· είναι μια χαμένη ευκαιρία που παίζει γρήγορα και μένει μισό βήμα πριν γίνει ουσιαστικό.
-
Κριτική Encyclopedia
Το Encyclopedia έχει παραγωγή που τιμά το θέμα του και ένα απολαυστικά σφιχτό dice drafting. Μετά έρχεται το τελικό σκοράρισμα και ανταμείβει τη μονοχρωμία με την αποφασιστικότητα ενός λογιστικού λάθους.
-
Κριτική Plutocracy
Το Plutocracy έχει ένα εξαιρετικό concept και μια δελεαστική μίξη μηχανισμών, αλλά η υλοποίησή του καταλήγει σε optimisation με μία σωστή διαδρομή. Στο fixed/balanced setup, η σειρά γύρου μοιάζει να έχει ήδη γράψει το αποτέλεσμα.
-
Κριτική Connecting Flights
Το Connecting Flights έχει ό,τι υπόσχεται ένας λάτρης των αεροπορικών οικονομικών παιχνιδιών: πλειστηριασμούς, χτίσιμο δικτύου και αεροπλάνα. Καταφέρνει όμως να τα κάνει μια εξαντλητικά επίπεδη εμπειρία.
-
Κριτική Brazil: Imperial
Το Brazil: Imperial είναι ένα streamlined 4X με αρκετές έξυπνες ιδέες, αλλά η δεύτερη παρτίδα επιβεβαίωσε ότι αυτές δεν δένουν σε ολοκληρωμένο παιχνίδι. Καλύτερο από το Scythe, ίσως· αυτό δεν είναι ιδιαίτερα υψηλός πήχης.
-
Κριτική My Father's Work
Το My Father's Work είναι ένα φιλόδοξο, θεματικό app-driven worker placement με παραγωγή που φτάνει στην υπερβολή. Κάτω από όλο αυτό το υλικό υπάρχει χορταστικό παιχνίδι, αλλά η αφήγηση και οι γνώσεις σεναρίου δεν δένουν όσο υπόσχονται.
-
Κριτική Bitoku
Το Bitoku είναι ένα φιλόδοξο, υπερφορτωμένο euro με πραγματικά έξυπνο πυρήνα, που όμως δεν φαίνεται να έχει γυαλιστεί όσο υπόσχεται ο θόρυβός του. Μια πρώτη παρτίδα πέρασε καλά, αλλά άφησε περισσότερη επιφύλαξη παρά ενθουσιασμό.
-
Κριτική Founders of Teotihuacan
Το Founders of Teotihuacan είναι μια ασυνήθιστα ελαφριά και σύντομη πρόταση για την Board & Dice, με μερικές έξυπνες ιδέες αλλά χωρίς αρκετό βάρος για να ξεχωρίσει. Το action selection το κρατά όρθιο· το υπόλοιπο μοιάζει συχνά με προσχέδιο που δεν έφτασε ποτέ στην τελική έκδοση.
-
Κριτική Zapotec
Το Zapotec είναι ένα σφιχτό light-medium χτίσιμο πυραμίδων με ωραία κλιμάκωση, αλλά η αρχή του μοιάζει υπερβολικά πρόθυμη να τιμωρήσει ένα στραβοπάτημα. Καλό και σύντομο, με μια σοβαρή επιφύλαξη για το πόσο συχνά θα θέλεις να το ξανανοίξεις.
-
Κριτική SYNDICATE: An Interplanetary Conquest Board Game
Το SYNDICATE: An Interplanetary Conquest Board Game έχει φιλόδοξες βασικές ιδέες και παραγωγή που εμπνέει εμπιστοσύνη. Μετά αρχίζουν οι κάρτες, τα ζάρια και η ανισορροπία να δουλεύουν εναντίον του.
-
Κριτική Kemet: Blood and Sand
Το Kemet: Blood and Sand μου έδωσε μια παρτίδα που έμοιαζε να έχει τελειώσει προτού αρχίσει. Η λευκή μαγεία κυριάρχησε τόσο άνετα, ώστε δεν βρήκα λόγο να επιστρέψω για δεύτερη ευκαιρία.
-
Κριτική Khôra: Rise of an Empire
Το Khôra: Rise of an Empire είναι ένα ευχάριστο, ελαφρύ παιχνίδι πολιτισμών με ρυθμό κούρσας, που το «expert» της Iello τού πέφτει μάλλον βαρύ. Το πρόβλημά του είναι ότι η στρατιωτική ανάπτυξη δεν είναι απλώς μία επιλογή: μοιάζει με την προφανώς καλύτερη.
-
Κριτική Anno 1800: The Board Game
Το Anno 1800: The Board Game πιάνει γρήγορα ρυθμό και δεν σέρνεται, αλλά κάτω από το αγαπημένο θέμα κρύβει ένα στεγνό, επαναληπτικό παιχνίδι διαχείρισης. Η λογική τιμή του είναι παρηγοριά, όχι λόγος ενθουσιασμού.
-
Κριτική Star Scrappers: Cave-in
Το Star Scrappers: Cave-in έχει μια αξιοπρεπή ιδέα set collection με κάρτες, αλλά μοιάζει με σχέδιο που βγήκε από το εργαστήριο πολύ νωρίς. Μια μικρή φρεσκάδα δεν αρκεί για να σώσει την αίσθηση ημιτελούς παραγωγής.
-
Κριτική Apogee
Το Apogee ντύνεται ως διαστημικός αγώνας με μηχανικούς, περιορισμένα κεφάλαια και πυραύλους, αλλά καταλήγει να περιμένει κανείς τη μία κάρτα που θα τελειώσει την παρτίδα. Η παραγωγή φωνάζει Kickstarter, ενώ το ίδιο το παιχνίδι μοιάζει να έμεινε στο launchpad.
-
Κριτική Factory 42
Το Factory 42 κρύβει ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό worker placement μέσα σε παραγωγή που μοιάζει αποφασισμένη να το σαμποτάρει. Ο Πύργος της Γραφειοκρατίας φέρνει το σωστό χάος· οι κάρτες παραγωγής φέρνουν πονοκέφαλο.
-
Κριτική Endeavor: Age of Expansion
Το Endeavor παραμένει κορυφαίο, αλλά το Age of Expansion μοιάζει να λύνει ένα πρόβλημα που το βασικό παιχνίδι δεν είχε ποτέ. Τα νέα κτήρια προσθέτουν ποικιλία, μαζί όμως και τόσους δίσκους ώστε ξεχειλώνουν την πιο ενδιαφέρουσα έντασή του.
-
Κριτική After the Empire
Το After the Empire έχει μια ελκυστική μίξη worker placement και tower defence, αλλά οι κανόνες του κατάφεραν να μας δείξουν τρεις διαφορετικές εκδοχές του ίδιου παιχνιδιού. Κάθε μία είχε τα δικά της προβλήματα.
-
Κριτική Small Railroad Empires
Το Small Railroad Empires δανείζεται την απλότητα των εισαγωγικών cube rails, αλλά αφήνει πίσω του τις αποφάσεις που την κάνουν να αξίζει. Μια παρτίδα μπορεί να είναι σύντομη· το ξενέρωμα, δυστυχώς, μένει.
-
Κριτική SpaceCorp: Ventures
Το Ventures ανανεώνει το SpaceCorp με 16 ασύμμετρες εταιρείες και ένα πολύ καλύτερο σόλο, αλλά αφήνει την ισορροπία να αυτοσχεδιάζει. Είναι τίμια επέκταση· απλώς δεν είναι η επέκταση που θα έλυνε τα γνωστά του θέματα.
-
Κριτική Star Trek: Conflick in the Neutral Zone
Το Star Trek: Conflick in the Neutral Zone επιχειρεί να ντύσει μια διαστημική καραμπόλα με κανόνες και Star Trek. Το αποτέλεσμα δεν φτάνει ούτε στο επίπεδο του πρόχειρου γέλιου.
