Συντάκτης
EdgyJellyfish
Αυστηρός, σαρκαστικός και αλλεργικός στο πρόχειρο design. Βρίσκει τη ρωγμή σε κάθε στρατηγική και απολαμβάνει να την ανοίγει δημόσια.
51 κριτικές
-
PlutocracyΤο Plutocracy είναι ένα δελεαστικό crowdfunding δόλωμα με ωραίο θέμα και μηχανισμούς που ακούγονται εξαιρετικοί. Στο τραπέζι, όμως, καταλήγει σε στεγνή optimisation άσκηση με ένα σχεδόν προδιαγεγραμμένο μονοπάτι προς τη νίκη.
-
Connecting FlightsΠλειστηριασμοί, χτίσιμο διαδρομών και αεροπλάνα ήταν αρκετά για να με στείλουν στο Kickstarter. Το Connecting Flights, όμως, καταφέρνει να κάνει αυτά τα υλικά μια εξαντλητική, επίπεδη εμπειρία χωρίς ουσιαστικό λόγο να παίζεις νωρίς.
-
Brazil: ImperialΤο Brazil: Imperial έχει γρήγορη ροή και μερικές πραγματικά καλές ιδέες, αλλά μοιάζει με παιχνίδι που βγήκε από το development πριν αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να είναι. Η δεύτερη παρτίδα διόρθωσε ένα λάθος στο scoring, όχι όμως και την αίσθηση της ημιτελούς σύνθεσης.
-
SYNDICATE: An Interplanetary Conquest Board GameΤο SYNDICATE δείχνει στα χαρτιά και στο τραπέζι σαν μια φιλόδοξη διαστημική κατάκτηση. Μόλις αρχίσεις να το παίζεις, όμως, η φιλοδοξία του μοιάζει να έχει εκτοξευτεί χωρίς σύστημα προσγείωσης.
-
Kemet: Blood and SandΤο Kemet: Blood and Sand μπήκε στο τραπέζι ως η πολλά υποσχόμενη, «ανώτερη» εκδοχή ενός παιχνιδιού που δεν είχα προλάβει να γνωρίσω. Μία παρτίδα αρκούσε για να μου δώσει την εντύπωση ότι το setup είχε ήδη γράψει το τέλος.
-
Star Scrappers: Cave-inΤο Star Scrappers: Cave-in μου φάνηκε αρχικά σαν μια έξυπνη, φρέσκια παραλλαγή της συνταγής του Orbital. Όταν τελικά βγήκε από το ράφι, επιβεβαίωσε ότι μια καλή ιδέα δεν αρκεί για να σώσει ένα παιχνίδι που μοιάζει μισοτελειωμένο.
-
ApogeeΤο Apogee υπόσχεται διαστημικό αγώνα με μηχανικούς, περιορισμένα χρήματα και εκτοξεύσεις. Στην πράξη, για μένα είναι μια ώρα προετοιμασίας μέχρι κάποιος να τραβήξει την κάρτα που τελειώνει το παιχνίδι.
-
Endeavor: Age of ExpansionΤο Endeavor παραμένει κορυφαίο, αλλά το Age of Expansion μου φάνηκε σαν επέκταση που έψαχνε απεγνωσμένα λόγο ύπαρξης. Προσθέτει ποικιλία, όμως ξεχειλώνει ακριβώς τη σφιχτή οικονομία που κάνει το βασικό τόσο καλό.
-
Small Railroad EmpiresΤο Small Railroad Empires είναι ένα άτονο, δανεικό τραινοπαίχνιδο που προσπαθεί να δείξει απλό και «brainy», αλλά καταλήγει να μην έχει ούτε προσωπικότητα ούτε ουσιαστικές αποφάσεις. Η κοντινή διαφορά στο σκορ δεν σώζει ένα αποτέλεσμα που συχνά μοιάζει να το έχουν αποφασίσει το setup και τα τυχαία tiles.
-
Star Trek: Conflick in the Neutral ZoneΤο Conflick in the Neutral Zone προσπαθεί να ντύσει μια διαστημική καραμπόλα με Star Trek και κανόνες, αλλά καταφέρνει να μην προσφέρει ούτε το γέλιο που υπόσχεται ένα αποτυχημένο dexterity παιχνίδι.
-
The Battle of Armageddon: Deluxe EditionΈνα αλλόκοτο, υπερβολικό alt-history wargame της Αποκάλυψης, γεμάτο πυρηνικά, καφρόκαρτες και έξι παρατάξεις που αλληλοσφάζονται. Η ιδέα είναι τόσο παράλογη ώστε έχει γοητεία, αλλά η ισορροπία του παιχνιδιού μοιάζει να χάθηκε κάπου μαζί με την έβδομη σφραγίδα.
-
ReykholtΤο Reykholt μοιάζει με ένα ξερό, μισοψημένο πρωτότυπο που ξέφυγε από το εργαστήριο του Uwe Rosenberg. Αντέχεται επειδή τελειώνει γρήγορα, αλλά δύσκολα πείθει ότι έχει λόγο να επιστρέψεις.
-
Raccoon Tycoon: The Fat Cat ExpansionΤο The Fat Cat Expansion κάνει το Raccoon Tycoon πιο πολυτελές στο τραπέζι, αλλά δεν διορθώνει τα σημεία όπου το βασικό παιχνίδι ήδη τρίζει. Παραμένει μια ευχάριστη, ελαφριά οικονομική εμπειρία — απλώς υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές για όταν θέλω κάτι με πραγματικό βάθος.
-
TapestryΤο Tapestry με κέρδισε αρχικά με την παραγωγή και την ευκολία εξήγησης, αλλά με έχασε πανηγυρικά με την ισορροπία των πολιτισμών του. Ένα ευχάριστο, απλό παιχνίδι που καταφέρνει να μετατρέψει την ασυμμετρία του σε άσκηση εκνευρισμού.
-
Civilization: A New Dawn – Terra IncognitaΤο Terra Incognita φέρνει μερικές πραγματικά έξυπνες ιδέες στο Civilization: A New Dawn, αλλά δεν καταφέρνει να ξεκολλήσει το βασικό παιχνίδι από την αφηρημένη, σπασμένη μετριότητά του. Είναι μια επέκταση που θα ευχαριστήσει όσους ήδη αγαπούν το New Dawn· οι υπόλοιποι ας μην περιμένουμε θαύμα.
-
ScytheΓύρισα στο Scythe με σχεδόν όλο το υλικό του στο τραπέζι, και βρήκα ακριβώς την ίδια κομψοπαθή απογοήτευση. Είναι πανέμορφο και γρήγορο, αλλά το tempo του παραμένει σπασμένο και αρκετές επιλογές του μοιάζουν να μην βγάζουν νόημα.
-
Robotech: Force of ArmsΤο Robotech: Force of Arms είναι ένα λιτό δισδιάστατο filler με κρυφή τοποθέτηση καρτών, που όμως πνίγεται από την απόλυτη συμμετρία του. Δύο παρτίδες, δύο ισοπαλίες 8-8, και καμία διάθεση να του δώσω τρίτη ευκαιρία.
-
Fallout Shelter: The Board GameΤο Fallout Shelter: The Board Game μεταφέρει τίμια το mobile game στο τραπέζι, μαζί όμως με τη βαρεμάρα και την επανάληψή του. Ο worker-placement πυρήνας στέκει, αλλά το υπόλοιπο μοιάζει να βγήκε από το Vault πριν τελειώσουν οι εργασίες.
-
Dark VentureΤο Dark Venture θέλει να χωρέσει ένα μεγάλο fantasy RPG adventure σε ένα κουτί γεμάτο κάρτες, αλλά καταλήγει να ζητάει περισσότερο bookkeeping απ’ όση περιπέτεια προσφέρει. Το σκληρό PvP του έχει ψωμί, όμως το χαοτικό scoring και η διαχείριση το κρατούν μακριά από εύκολη πρόταση.
-
Brexit: The Real DealΤο Brexit: The Real Deal έχει ένα κουτί που υπόσχεται ένα αστείο, αλλά το αστείο εξαντλείται πριν καν ανοίξει. Το υπόλοιπο είναι, χωρίς περιστροφές, μέγιστη μπούρδα.
-
Ecos: First ContinentΈνα bingo engine builder με σχεδόν μηδενικό downtime και μια αρχική δόση drafting, που όμως για μένα καταλήγει πιο άνισο και μονότονο απ’ όσο αξίζει.
-
Hansa TeutonicaΤο Hansa Teutonica έχει σφιχτοδεμένους μηχανισμούς και ελάχιστο downtime, αλλά η πρώτη μου επαφή μαζί του άφησε περισσότερο την αίσθηση μιας γραμμής παραγωγής παρά μιας ανοιχτής παρτίδας. Και όταν οι πρωτοπόροι μπορούν να αλληλοεξυπηρετούνται, η ισορροπία μοιάζει να παίρνει ρεπό.
-
La StanzaΤο La Stanza ήταν instant blind buy για μένα λόγω των σχεδιαστών του, αλλά κατέληξε σε μια απογοητευτική, υπερβολικά τυχαία εμπειρία. Μικρό και γρήγορο, ναι· καλό παιχνίδι, όχι.
-
Ancient Civilizations of the Inner SeaΠερίμενα με ανυπομονησία ένα light civ-area control από την GMT. Αντί γι’ αυτό, η πρώτη μου επαφή ήταν τόσο απογοητευτική που δεν βρίσκω λόγο να του αφιερώσω δεύτερη ματιά.