Κριτικές

Το Thebai συνδέει την αναστήλωση της Καδμείας με την απειλή των επτά εισβολέων σε ένα ευφυές, καλοπαραγμένο euro. Η μίξη μηχανισμών έχει αρκετή ουσία, με μια επιφύλαξη για το πώς μεταβάλλεται το παιχνίδι στους τέσσερις.

Το Rock Hard: 1977 είναι καλοφτιαγμένο και θεματικά τίμιο, αλλά κάτω από τη γυαλιστερή παραγωγή του κρύβει ένα άνοστο push-your-luck που ζητά από την τύχη να κάνει όλη τη δουλειά.

Το Colonial 1700-1800 είναι ένα αλλόκοτο pocket wargame γεμάτο ατμόσφαιρα, κάρτες που κινούνται πάνω σε κάρτες και μάχες που μπορούν να διαλύσουν το σχέδιό σου με μια ζαριά. Έχει ζουμί, αλλά ζητά γερό στομάχι για τις ιδιοτροπίες του.

Το Luthier είναι ένα πληθωρικό euro με πανέμορφη, θεματική παρουσία και ένα χορταστικό παιχνίδι αποφάσεων. Η πρώτη επαφή όμως μπορεί να μοιάζει άδικη, μέχρι να μάθεις πού ακριβώς πρέπει να κοιτάς.

Το Stress Botics κρύβει ένα ενδιαφέρον οικονομικό παιχνίδι κάτω από στρώσεις κανόνων, εξαιρέσεων και περιττής μηχανικής φασαρίας. Η διαχείριση χεριού αξίζει προσοχή· σχεδόν όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν να την τιμωρούν.

Το Monkey Palace παντρεύει LEGO κατασκευές με συλλογή πόρων σε ένα έξυπνο, πολύ προσιτό παιχνίδι για παιδιά περίπου 6-12 ετών. Έχει μια μικρή ανισορροπία στις δυνατές κάρτες παραγωγής, αλλά στο τραπέζι κάνει ακριβώς αυτό που υπόσχεται.

Το Pampero είναι ένα καθαρό, άκακο από τύχη οικονομικό παιχνίδι για τις ΑΠΕ, με εξαιρετική πληροφοριακή σχεδίαση και ουσιαστική ποικιλία στόχων. Θέλει όμως τη σωστή διαμόρφωση παρτίδας και παρέα που δεν μοιράζει χάρες απερίσκεπτα.

Το Star Wars: Battle of Hoth παίρνει τον σκελετό του Memoir ’44, τον ντύνει με Hoth και, προς έκπληξή μου, με κερδίζει ολοκληρωτικά. Το Epic παιχνίδι με δύο κουτιά περιορίζει τη σκληρότητα των ζαριών και δίνει στις κάρτες πραγματικό στρατηγικό βάρος.

Το Tianxia είναι ένα πιο στριφνό, πολεμικό euro από τον Tascini, με worker placement και εισβολείς που δεν αφήνουν τη μηχανή σου να δουλέψει ανενόχλητη. Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πολύ θετικές, με μια επιφύλαξη για κτήρια που ίσως γέρνουν υπερβολικά την παρτίδα.

Το Unconscious Mind είναι ένα χορταστικό, πανέμορφα παραγμένο παιχνίδι με πολλά πράγματα να κάνει κανείς. Εγώ όμως δεν βρήκα ποτέ το κεντρικό του συναίσθημα.

Το 1860: Railways on the Isle of Wight έφερε μια σκληρή, κάπως παλιομοδίτικη σιδηροδρομική παρτίδα σε νέους παίκτες — και, παρά τις γωνίες του, τους κράτησε στο τραπέζι. Στους τρεις φαίνεται να βρίσκει τον λόγο ύπαρξής του.

Το Moon Colony Bloodbath είναι ένα χαζούλι beer & pretzels παιχνίδι με αίμα, γέλιο και μια μικρή μηχανή να μουρμουρίζει από κάτω. Δεν προσποιείται ποτέ πως είναι σοβαρότερο απ’ όσο είναι.

Το Storm Raiders είναι ένα ασυνήθιστο pick up and deliver από τον σχεδιαστή που συνέδεσε το όνομά του με την Garphill. Σύντομο σχετικά, αλλά αρκετά πυκνό ώστε η βελτιστοποίηση διαδρομών να κρατά το μυαλό απασχολημένο.

Το Galileo Galilei είναι ένα γρήγορο, ευχάριστο euro με αναβαθμίσιμο rondel και αρκετές διαδρομές προς τη νίκη. Μια μεταγενέστερη παρτίδα, όμως, ανέδειξε μια ανησυχητική ασυμμετρία που δεν ταιριάζει σε τόσο κλειστό σχεδιασμό.

Το Flip 7 είναι σκέτο push-your-luck με λίγη πάπρικα take-that, και δεν προσποιείται τίποτε άλλο. Αν παραδοθείς στη χαζοχαρούμενη έντασή του, μπορεί να κολλήσεις επικίνδυνα.

Το Battle for the Deep: Powered by Axis & Allies βάζει ασύμμετρες θαλάσσιες παρατάξεις σε έναν μικρό χάρτη που δεν αφήνει κανέναν ήσυχο. Το ζάρι μπορεί να σε προδώσει, αλλά όταν οι πιθανότητες μοιράζονται, οι μάχες του έχουν πολύ κέφι.

Το Atlantis Exodus είναι ένα φιλόδοξο, πληθωρικό heavy euro από Έλληνες σχεδιαστές, με φρέσκες ιδέες και end-game scoring που αξίζει προσοχή. Ζητά χρόνο και δεύτερη συνάντηση πριν βγει οριστική ετυμηγορία.

Το Farms Race: Deluxe Edition παίρνει το γνώριμο άπλωμα για πόρους και το πετάει σε έναν κόσμο με μεταλλαγμένα ζόμπι λαγουδάκια, υπερ-πρόβατα και αρκετές πυρηνικές κεφαλές. Δεν ζητά να το πάρεις στα σοβαρά· ζητά παρέα που θέλει να γελάσει ενώ καταστρέφει ο ένας τον άλλον.

Το Viscounts of the West Kingdom παίρνει το rondel, το κάνει λιγότερο προβλέψιμο και, παραδόξως, πολύ πιο ενδιαφέρον. Η τύχη των διαθέσιμων καρτών περιορίζει τον προγραμματισμό, αλλά δεν ακυρώνει την εξαιρετική του σχεδίαση.

Το Raising Chicago είναι ένα σχεδόν κρυμμένο διαμάντι της Spiellworx: καθαρό παιχνίδι δημοπρασιών, χωρίς τύχη, με έναν modified Walrasian μηχανισμό που κάνει την αγορά του να μοιάζει ταυτόχρονα αυστηρή και εκρηκτική.

Το 7 Empires συμπυκνώνει το Imperial του Gerdts σε κάτι πιο ήπιο, χωρίς να κρατά αρκετό από τον λόγο ύπαρξής του. Ακόμη και η μεγάλη διάρκεια απλώς του δίνει λίγους σφυγμούς παραπάνω.

Μια πολύ πιστή, χορταστική μεταφορά του Heroes of Might and Magic III, με έξυπνες μάχες και χρόνο που εξαφανίζεται χωρίς έλεος. Περνάς καλά, αλλά το κουτί ζητάει ολόκληρο βράδυ και δεν ανταμείβουν όλα τα σενάρια το ίδιο.

Το Great Western Trail: El Paso συμπυκνώνει το βασικό παιχνίδι σε μια φτηνότερη, φορητή συσκευασία, αλλά η συμπύκνωση αφήνει κυρίως την αίσθηση μιας έκπτωσης. Έχει ακόμη το ευχάριστο ποκεράκι με τα γελάδια· απλώς έχει καλύτερα αδέρφια.

Το Frozen Frontier είναι ένα γρήγορο οικονομικό παιχνίδι διαχείρισης πόρων, όπου η εξερεύνηση ενός νέου κομματιού του γαλαξία γίνεται αφορμή για συνεργασίες με ημερομηνία λήξης και σκληρές μάχες κυριαρχίας. Έχει βάθος χωρίς να σε κρατάει εκτός γύρου και αρκετή ποικιλία για να μην παλιώνει εύκολα.